CENTRALA ALARMOWA CA 6 :SPIS TREŚCI
WSTĘP - INFORMACJE OGÓLNE Centrala alarmowa CA-6 jest mikroprocesorową centralą alarmową wykonaną w technologii automatycznego montażu powierzchniowego. Centrala CA-6 może być stosowana do ochrony zarówno małych jak i średnich obiektów, a szerokie możliwości programowe, ułatwiają zastosowanie jej w systemach o specyficznych wymaganiach. Podstawowe możliwości funkcjonalne:
Wejścia Centrala CA-6 w podstawowej konfiguracji posiada 8 wejść: 6 na płycie centrali i 2 w manipulatorze. Do wejść centrali można podłączyć dowolne czujki w konfiguracji NC, NO, EOL, 2EOL/NC, 2EOL/NO. Zastosowanie konfiguracji dwuparametrycznej umożliwia centrali jednoczesną kontrolę czujki i jej obwodu antysabotażowego przy wykorzystaniu jednej pary przewodów.
Wyjścia CA-6 wyposażona jest w 5 programowanych wyjść: 3 wyjścia wysokoprądowe (2,2 A) i 2 niskoprądowe (50 mA). Wyjścia wysokoprądowe OUT1, OUT2 i OUT3 zabezpieczone są specjalnymi bezpiecznikami elektronicznymi z ogranicznikami prądu ustawionymi na 2,2 A. Centrala kontroluje obecność obciążenia na tych wyjściach, ich przeciążenie oraz sygnalizuje stany awaryjne. Opisane wyjścia w stanie aktywnym przy dodatniej polaryzacji podają +12 V na obciążenie. Wyjścia OUT4 i OUT5 (niskoprądowe, 50 mA) sterują masą obciążenia - w stanie aktywnym przy zaprogramowanej dodatniej polaryzacji (+12 V) wyjścia te są zwierane do masy (0 V), w stanie nieaktywnym są rozwarte. Wyjście zasilania manipulatorów +KPD posiada bezpiecznik elektroniczny z ograniczeniem prądu 2,2 A. Wszystkie wyjścia posiadają zabezpieczenia od obciążeń indukcyjnych i zakłóceń impulsowych. Poszczególne wyjścia można przyporządkować określonym wejściom, strefom lub całemu systemowi. Można określić czas działania wyjść: w sekundach (od 1 do 99 sekund), w minutach (od 1 do 99 minut) lub typu ZATRZASK (LATCH) - do wyłączenia. Można określić polaryzację wyjścia dla stanu aktywnego (czy +12 V czy 0 V na obciążeniu), oraz czy ma działać pulsująco, czy w sposób ciągły. Przeznaczenie wyjść można dostosować do potrzeb obsługiwanego przez centralę systemu alarmowego. Pomimo, że niektóre wyjścia mają odmienną konstrukcję, każde z nich może pełnić jedną z przedstawionych funkcji:
Strefy Utworzenie strefy polega na przypisaniu jej minimum jednego wejścia. CA-6 umożliwia utworzenie dwóch stref, do których można przypisać dowolne wyjścia, numery telefonów oraz komunikaty do systemów przywoławczych, dzięki czemu na bazie jednej centrali CA-6 można zbudować dwa systemy alarmowe. Sterowanie strefami możliwe jest z manipulatorów (hasła przypisane do stref) oraz przy pomocy wejść sterujących. Możliwe jest jednoczesne sterowanie obiema strefami. Ponieważ sygnalizatory dołączone do wyjść mogą być pobudzane przez wybrane wejścia, przydział wejść do stref określa, które hasła mogą kasować alarm na poszczególnych sygnalizatorach. Strefy posiadają indywidualne identyfikatory i kody zdarzeń do monitoringu. Hasła i uprawnienia Centrala CA-6 może zapamiętać 13 haseł (od 4 do 6 cyfr), o różnych uprawnieniach. Hasła są związane ze strefami, do których je przypisano. Centrala posiada hasło głównego użytkownika (MASTER), inicjowane w trakcie restartu ustawień na [1][2][3][4]. Hasła tego nie można skasować, natomiast może ono być zmienione. Umożliwia ono dostęp do wszystkich funkcji użytkownika. Użytkownik posługujący się hasłem głównym (użytkownik 0) może dodawać nowych użytkowników, nadając im różne uprawnienia i określając, którą strefą hasło steruje. Możliwe jest przypisanie hasła do jednej ze stref lub do obu. Dzięki temu, jednym hasłem można uzbroić obie strefy. Uprawnienie hasła określa, które funkcje centrali są dostępne przy użyciu tego hasła, a które nie. Przy wprowadzaniu nowych użytkowników (nowych haseł), są oni przez centralę automatycznie numerowani. Dzięki temu możliwe jest rozróżnienie, kto i kiedy obsługiwał centralę, ponieważ numer użytkownika (hasła) zapamiętywany jest w pamięci zdarzeń razem z wydanym poleceniem. Usunięcie hasła nie powoduje przenumerowania haseł pozostałych użytkowników. Jeśli dodawany będzie nowy użytkownik, jego hasło zajmie pozycję zwolnioną przez użytkownika skasowanego.
Manipulatory Produkowane są dwa rodzaje manipulatorów LED współpracujących z centralą CA-6, oznaczone są następującymi symbolami: CA-6 KLED i CA-6 KLED-S. Do połowy 2006 r. był również produkowany manipulator CA-6 KLED-M. Manipulatory służą do obsługi systemu (lub strefy) oraz do jego programowania. Sposób działania manipulatora określa się podczas programowania centrali. Można blokować niektóre funkcje (na przykład możliwość szybkiego załączenia czuwania poprzez naciśnięcie kolejno klawiszy [0] i [#]) oraz określić, jakie sygnały dźwiękowe przekazuje manipulator. Możliwe jest sygnalizowanie trwania czasu na wyjście lub czasu na wejście, sygnalizowanie awarii, naruszenia wejścia z opcją "gong" (CHIME), naruszenia wejść typu CICHA/GŁOŚNA i LICZNIKOWA, sygnalizowanie alarmu. Można też wyłączyć sygnalizację przyciśnięcia Rys. 1. Widok manipulatora CA-6 KLED. klawisza. Podstawowe informacje o stanie systemu przekazywane są za pomocą diod świecących LED. Wyświetlany jest stan wejść, stref (czuwanie, alarm) i informacje o stanie zasilania, zajmowaniu linii telefonicznej oraz o wykryciu awarii. Dodatkowo możliwe jest: o Ustawianie trybu podświetlenia klawiatury z pomocą klawisza 9: brak, automatyczne, stałe. W manipulatorze CA-6 KLED możliwe jest włączenie i wyłączenie podświetlenia przy pomocy kołków znajdujących się obok kostki zaciskowej na płytce manipulatora. o Wizualizację działania sygnalizacji dźwiękowej klawiatury - brzęczyka (manipulatory CA-6 KLED-S). Manipulator posiada zworki adresowe utrudniające zamianę lub dołączenie innego manipulatora, styk sabotażowy oraz dwa wejścia działające identycznie jak wejścia płyty głównej centrali (można je przypisać do dowolnej strefy). Dane o adresie, stanie styku sabotażowego i stanie wejść przesyłane są do centrali razem z danymi z klawiatury. Możliwe jest dołączenie równolegle kilku manipulatorów (nie zwiększa to liczby wejść CA-6). Monitoring Centrala może przekazywać informacje o stanie systemu (strefy) do jednej lub dwóch stacji monitorujących. Komunikacja do stacji monitorujących odbywa się niezależnie od powiadamiania komunikatem głosowym i do systemów przywoławczych. Ma ona priorytet i realizowana jest przed powiadamianiem głosowym. W przypadku trudności z uzyskaniem połączenia ze stacją, centrala na 60 sek. zawiesza wybieranie numeru stacji i jeśli ma także realizować powiadomienie dialerem, na ten czas udostępnia linię telefoniczną dialerowi.
Dialer Centrala CA-6 jest wyposażona w dialer telefoniczny, umożliwiający przekazanie głosowego komunikatu o alarmie. Komunikat przechowywany jest w zewnętrznym syntezerze. Centrala współpracuje bezpośrednio z syntezerem mowy SM-2 produkcji SATEL. Dialer może również realizować połączenia z systemami przywoławczymi. Możliwe jest zaprogramowanie dwóch różnych komunikatów alfanumerycznych. CA-6 umożliwia zaprogramowanie czterech numerów telefonicznych, po 16 znaków każdy. Możliwe jest indywidualne przydzielanie numerów strefom, jak również przydział numeru do obu stref. Dla każdego numeru można przydzielić jeden z dwóch komunikatów tekstowych lub komunikat słowny z syntezera. Podczas zestawiania połączenia centrala kontroluje sygnały z linii telefonicznej (algorytm ToneLOGIC). Dzięki temu, niezależnie od typu centrali telefonicznej, CA-6 może rozpoznać odebranie telefonu. W celu zwiększenia skuteczności powiadamiania można zwiększyć liczbę kolejek telefonowania. Powiadamianie dla każdego numeru telefonu jest realizowane zgodnie z parametrami: o ilość kolejek (1 do 7) - określa ile razy należy zatelefonować i przekazać informację pod każdy numer, o maksymalna ilość prób (1-9) - ilość prób, po której centrala przestaje wybierać numer, dla którego niemożliwe jest uzyskanie połączenia (nikt nie odbiera, ciągła zajętość itp.). Powiadamianie może być realizowane do skutku. Możliwe jest też określenie maksymalnej ilości prób (od 1 do 9), po której centrala przestaje wybierać numer, dla którego niemożliwe jest uzyskanie połączenia (nikt nie odbiera, ciągła zajętość itp.). Podczas oczekiwania na sygnał ciągły w trakcie wybierania numeru (kod D, gdy centrala podłączona jest do linii wewnętrznej i próbuje wyjść na miasto), wykrycie sygnału zajętości nie zmniejsza licznika kolejek i prób. Dialer centrali może realizować funkcję odpowiadania na telefon i informowania o stanie systemu komunikatem słownym (jeśli od alarmu nie upłynęła jeszcze godzina) lub specjalnymi sygnałami (jeden dźwięk co sekundę, gdy nie było alarmu lub pięć krótkich dźwięków co sekundę, jeśli od alarmu upłynęła godzina). Innym sposobem uzyskania informacji przez telefon o stanie systemu jest współpraca centrali z modułem MST-1 produkcji SATEL (FS131). Moduł ten umożliwia również, w ograniczonym zakresie, zdalne sterowanie systemem przy pomocy sygnałów DTMF. Sposób podłączenia i obsługi zamieszczono w instrukcji przeznaczonej dla modułu MST-1. Zdalne programowanie - DOWNLOADING Dla ułatwienia programowania centralę CA-6 wyposażono w funkcję DOWNLOADING-u, umożliwiającą zastosowanie komputera do programowania i kontroli systemu alarmowego przy pomocy programu DLOAD10. Dostarczany razem z centralą program DLOAD10 umożliwia: o odczytanie wszystkich parametrów centrali, o zapisanie nowych parametrów do centrali, o odczytanie pamięci zdarzeń systemu, o pracę w trybie ON LINE. W trybie ON LINE na ekranie komputera uzyskuje się bieżącą informację o stanie systemu: naruszonych wejściach, aktywnych wyjściach, zegarze centrali oraz o stanie stref. Możliwe jest sterowanie systemem tak, jak poprzez manipulator LED. Manipulator na ekranie komputera działa równolegle z rzeczywistymi manipulatorami w strefach. Tryb ON LINE umożliwia też odczytanie awarii i zaprogramowanie zegara. Program nie odczytuje i nie zmienia haseł użytkowników - dostęp do nich jest możliwy tylko przez funkcje użytkownika z manipulatorów. Programowanie może odbywać się bezpośrednio z portu RS-232 komputera przez port RS centrali (sygnały w standardzie TTL) lub za pośrednictwem modemu przez zaciski linii telefonicznej TIP i RING. Zainicjowanie łączności poprzez łącze telefoniczne jest możliwe w trzech trybach: 1. Komputer dzwoni do centrali alarmowej, która po odebraniu telefonu wymienia z komputerem hasła komunikacji. Gdy są one poprawne, centrala potwierdza przyjęcie polecenia programowania zdalnego, odkłada ona słuchawkę i oddzwania do komputera pod zaprogramowany w centrali numer. Centrala powiadamia stację monitorującą o starcie programowania przed oddzwonieniem do komputera. 2. Komputer dzwoni do centrali alarmowej, po uzgodnieniu haseł komunikacji centrala przechodzi od razu do wymiany danych. Taki, uproszczony tryb nawiązywania łączności uzyskuje się, gdy w centrali nie wpiszemy numeru telefonu do komputera. Powiadomienie stacji monitorującej nastąpi po zakończeniu łączności z komputerem. 3. Nawiązanie łączności od strony centrali przy pomocy funkcji 0 głównego użytkownika strefy. Centrala najpierw informuje stację monitorującą o starcie programowania (gdy aktywny jest monitoring), a następnie wybiera numer telefonu do komputera. Można zablokować inicjowanie łączności przez komputer (FS5, 2 zestaw opcji, opcja 1). W celu zmniejszenia kosztów połączeń telefonicznych możliwe jest wielokrotne zawieszanie transmisji. Przy ponownym połączeniu centrala nie informuje stacji monitorujacej o zdalnym programowaniu. Dopiero po odebraniu polecenia zakończenia komunikacji wysyłana jest do stacji informacja o zakończeniu programowania zdalnego. Po zawieszeniu łączności od strony komputera, centrala przez 4 godziny oczekuje na telefon z komputera nawet, gdy zablokowane są funkcje automatycznego odpowiadania na telefon z komputera. Jeśli nie zakończono łączności poleceniem "zakończ" tylko "zawieś", informacja o zakończeniu łączności jest zapisywana do pamięci zdarzeń i wysłana do stacji po 4 godzinach. Ponieważ dostęp do CA-6 może mieć tylko serwis, przewidziano szereg zabezpieczeń uniemożliwiających włamanie się do systemu i zmianę danych przez osoby nieupoważnione. Wszystkie wymiany danych poprzedzane są wymianą haseł, a dane są kodowane. MONTAŻ CENTRALI Opis płyty głównej centrali alarmowej Płyta główna centrali zawiera elementy elektroniczne wrażliwe na wyładowania elektrostatyczne. Przed montażem należy rozładować ładunki elektrostatyczne, a w czasie montażu unikać dotykania elementów na płycie centrali.
Zaciski AC służą do doprowadzenia zmiennego napięcia zasilającego z transformatora sieciowego. . Zasilacz centrali (wydajność prądowa 1,2 A) posiada: o układ regulacji napięcia (napięcie stabilizowane zasilacza centrali wynosi +13,6 V do +13,8 V i jest ustawiane w toku produkcji), o układ kontroli stanu naładowania akumulatora z możliwością odłączenia akumulatora rozładowanego - w czasie testowania procesor obniża napięcie zasilacza, a odbiorniki są zasilane z akumulatora. Testowanie odbywa się co 4 minuty przez czas kilkunastu sekund. Jeżeli napięcie akumulatora obniży się do 9,5 V centrala odłączy go w celu ochrony przed całkowitym rozładowaniem i uszkodzeniem. Należy uważać, aby w systemie alarmowym nie spowodować przeciążenia zasilacza centrali. Dobrze jest sporządzić bilans obciążenia zasilacza. Suma prądów pobieranych przez odbiorniki (czujki, manipulatory) i prądu ładowania akumulatora, nie może przekroczyć wydajności zasilacza. W przypadku większego zapotrzebowania na energię elektryczną, należy do zasilania części odbiorników w systemie alarmowym wykorzystać dodatkowy zasilacz (np.: APS-15, APS-30 produkcji SATEL). W tabeli 1 (na końcu instrukcji) podano przykładowe oszacowanie bilansu prądów pobieranych przez system, oraz przykład oszacowania doboru akumulatora. Do każdego z wyjść wysokoprądowych OUT1-OUT3 oraz +KPD zastosowano elektroniczne zabezpieczenia przeciwzwarciowe i przeciążeniowe. Centrala CA-6 powinna być montowana w pomieszczeniach zamkniętych, o normalnej wilgotności powietrza. W pomieszczeniu tym powinien być dostępny stały (nie odłączany) obwód zasilania 230 V z uziemieniem ochronnym. Centrala może być montowana w obudowie CA-6 OBU (obudowa z transformatorem przeznaczonym do współpracy z zasilaczem centrali), która pozwala na zainstalowanie akumulatora o pojemności 7 Ah. Przed przymocowaniem obudowy do podłoża należy zamontować w niej kołki dystansowe (plastikowe) służące do późniejszego zamocowania płyty głównej. W przypadku wysuwania się kołków z obudowy należy lekko rozgiąć zaczepy blokujące pozycję kołka w obudowie (Rys. 3) i podczas wkładania mocno docisnąć centralną część główki kołka, aby uległ on zablokowaniu w otworze obudowy. Dobrze jest sprawdzić, czy kołek po naciśnięciu nie wysuwa się z otworu. Podczas mocowania obudowy należy zwrócić uwagę, by nie uszkodzić przewodów, które przełożone będą przez otwór w tylnej ściance. Po zamontowaniu obudowy można zainstalować w niej płytę centrali i przystąpić do wykonania podłączeń. WAŻNE: nie należy podłączać zasilania sieciowego i akumulatora, Rysunek 3 dopóki nie zostaną wykonane wszystkie pozostałe połączenia. A Ponieważ centrala zasilana jest z sieci ~230 V, nieostrożność podczas /!\ podłączania lub błędne podłączenie może grozić porażeniem i stanowić zagrożenie życia! W związku z tym, przy podłączaniu centrali należy zachować szczególną ostrożność. Przewód, którym podłączone będzie zasilanie sieciowe, w trakcie montażu i podłączania centrali nie może być pod napięciem! Podłączenie manipulatorów Manipulator podłącza się do systemu linią czteroprzewodową do złącz COM, +KPD, DATA, CLK centrali. Przy zastosowaniu typowego przewodu (skrętki), długość kabla może wynosić do 200 m. Nie należy stosować przewodu ekranowanego. Zaleca się stosowanie kabla prostego nieekranowanego 8x0,5 mm2 (nie należy używać kabla typu "skrętka"). Przy użyciu takiego kabla odległości manipulatora od centrali dla zapewnienia poprawnego zasilania mogą być następujące: Odległość Doprowadzenie Ilość żył przewodu manipulatora do 100 m Zasilanie i masa Sygnały CLK i DATA 2 x 1 2 x 1 od 100 m do 200 m Zasilanie i masa Sygnały CLK i DATA 2 x 2 2 x 1 Manipulatory należy zasilać wyłącznie ze złącza centrali +KPD. Wyjście to może być też użyte do zasilenia czujek podłączanych do manipulatorów, pod warunkiem nie przekroczenia łącznej wartości prądu 1,5 A. Zworki DCBA w manipulatorze określają adres, który stanowi dodatkowe zabezpieczenie antysabotażowe. Fabrycznie zwarte są kołki D i A, istnieje możliwość zmiany adresu (patrz: FS111, FS124). Centrala nie akceptuje adresów typu "wszystkie zwarte" i "wszystkie rozwarte". Adres pamiętany jest przez centralę w pamięci EEPROM (nieulotnej), razem z pozostałymi parametrami systemu. Złącza Z1 i Z2 w manipulatorze, umożliwiają dołączenie dowolnych czujek. Są one obsługiwane przez centralę identycznie, jak wejścia płyty głównej. Złącze Z1 manipulatora traktowane jest jako wejście 7, Z2 - jako wejście 8. Możliwe jest podłączanie dodatkowych manipulatorów (równolegle do pierwszego). Każdy manipulator powinien być wtedy podłączony osobnym kablem do centrali. Adres wszystkich manipulatorów powinien być identyczny, wejście 7 i 8 można wykorzystać tylko w jednym z nich, w pozostałych należy je pozostawić otwarte (nic nie podłączać). Produkowane są dwa typy manipulatorów do centrali CA-6. Wszystkie podłącza się w sposób identyczny jak pokazano na Rys. 4 dla manipulatora CA-6 KLED. Opis zacisków manipulatora CA-6 KLED-S pokazano na kolejnym rysunku. Sprężynka umieszczona na styku sabotażowym musi przylegać do podłoża tak, aby przy próbie oderwania manipulatora od ściany styk uległ rozwarciu. Styk sabotażowy manipulatora nie ma połączenia z obwodem sabotażowym systemu. Centrala ustala jego stan na podstawie danych odebranych z manipulatora. W przypadku podłączenia równoległego dwóch manipulatorów, centrala wykryje sabotaż, gdy obydwa styki zostaną rozwarte. Styk sabotażowy i adres manipulatora nie jest kontrolowany, gdy centrala znajduje się w trybie serwisowym. Jeśli centrala alarmuje w momencie wyjścia z trybu serwisowego, oznacza to niepoprawnie zaprogramowany adres lub otwarcie styku sabotażowego. Podłączenie czujek CA-6 może pracować z dowolnymi czujkami. Każde wejście centrali może pracować w konfiguracji: NC, NO, EOL, 2EOL/NO, 2EOL/NC. Gdy wejście pracuje w konfiguracji z pojedynczym parametrem (EOL), do zamknięcia obwodu czujki należy zastosować rezystor 2,2 k?2. Przy wejściach dwuparametrycznych, obwód czujki zamyka się dwoma rezystorami 1,1 k?2. Wejścia tego typu umożliwiają centrali jednoczesną kontrolę stanu czujki i jej styku sabotażowego. Do zasilania czujek można wykorzystać dowolne z wyjść posiadających zabezpieczenie elektroniczne (OUT1 do OUT3). Wyjście to powinno być oprogramowane jako "WYJŚCIE ZASILAJĄCE" (nr funkcji wyjścia 27). Sugerowane jest użycie OUT3. Rozdzielenie masy zasilania czujki i wejścia pozwala na wyeliminowanie niekorzystnego wpływu rezystancji przewodów. Przy założeniu, że długość przewodu jest niewielka i tylko jedna czujka jest do niego podłączana, można uprościć instalację prowadząc masę zasilania (GND/COM) i sygnałową jednym przewodem. Czujki typu NO i NC w konfiguracji dwuparametrycznej podłącza się identycznie, istotne jest tylko prawidłowe wskazanie centrali, jaka czujka jest do wejścia podłączona (2EOL/NO czy 2EOL/NC). Przykłady na rysunkach poniżej pokazują tylko sposób podłączenia wyjść przekaźnika alarmowego. Prawidłowe podłączenie czujek wymaga doprowadzenia zasilania (COM, 12 V) i podłączenia zacisków TMP (styku sabotażowego) czujek z pojedynczym parametrem lub bez parametru do obwodu sabotażowego. Podłączenie sygnalizatorów Centrala CA-6 może sterować sygnalizatorami dowolnego rodzaju. Każde z wyjść centrali może realizować dowolną z 41 różnych funkcji. Dzięki temu system jest bardzo elastyczny i można go dostosować do prawie każdej sytuacji. Jeśli w systemie będą instalowane sygnalizatory, odpowiednim wyjściom trzeba będzie przypisać funkcję alarmowania. OBCIĄŻENIE
W przypadku stosowania sygnalizatorów alarmujących po podaniu zasilania, funkcję alarmowania wygodnie jest przypisać do wyjść OUT1 i OUT2. W takim przypadku "+ zasilania" sygnalizatora należy podłączyć do odpowiedniego wyjścia OUT centrali, a "masę" sygnalizatora do złącza COM centrali. W taki sposób można podłączyć dwa niezależne sygnalizatory, a po oprogramowaniu jednego wyjścia na działanie przez określony czas, a drugiego na pracę do wyłączenia - sygnalizator akustyczny i optyczny. W przypadku stosowania sygnalizatorów z własnym wewnętrznym akumulatorem, wyjście OUT1 lub OUT2 należy przeznaczyć do zasilania sygnalizatorów, a sygnały wyzwalania wyprowadzić z wyjść niskoprądowych OUT4 i (lub) OUT5. Uwaga: Wyjścia OUT1, OUT2 i OUT3 muszą być obciążone rezystorami umieszczonymi w sygnalizatorach. Jest to niezbędne dla prawidłowej pracy układu i kontroli obecności obciążenia. Zalecamy użycie rezystorów 2,2 kQ. W przypadku występowania niepożądanych cichych dźwięków w wyłączonym sygnalizatorze akustycznym, dołączonym do jednego z tych wyjść, należy zmniejszyć wartość rezystora. Wyjścia OUT4 i OUT5 mogą być też użyte do sterowania nadajnikiem monitoringu radiowego typu NR2-DSC (system NEMROD - format PC16OUT) firmy NOKTON. W takim przypadku należy zmienić tryb pracy tych wyjść, włączając odpowiednią opcję w funkcji serwisowej FS5. W trybie pracy z nadajnikiem NOKTON wyjścia służą do przesyłania szeregu danych o stanie centrali (alarmy z wejść, alarmy pożarowe, awarie, czuwania i inne) i nie realizują funkcji zaprogramowanych standardowymi funkcjami serwisowymi. Podłączając do centrali urządzenia o większym poborze prądu (jak przykładowo nadajnik monitoringu radiowego), "+" zasilania tych urządzeń należy podłączać do "+" akumulatora (wskazane jest założenie bezpiecznika na przewodzie zasilającym). Natomiast masa musi być podłączona do dowolnego styku COM centrali, a nie do "-" akumulatora. Podłączenie masy urządzenia do "-" akumulatora spowoduje błędne zadziałanie ogranicznika prądu ładowania, co w konsekwencji doprowadzi do szybkiego rozładowania akumulatora, a nawet może spowodować uszkodzenie centrali. Jeśli w systemie alarmowym wykorzystany będzie komunikator telefoniczny centrali (monitoring, powiadamianie lub programowanie zdalne), konieczne jest doprowadzenie do centrali linii telefonicznej. Podłącza się ją do złącza znajdującego się w prawym górnym rogu płytki drukowanej. W celu zapewnienia poprawnej pracy powiadamiania, centrala musi być podłączona bezpośrednio do linii (złącza oznaczone TIP, RING), a wszelkie pozostałe urządzenia (telefon, telefaks) - za centralą (złącza oznaczone T-1, R-1). Takie połączenie umożliwia centrali całkowite przejęcie linii na czas telefonowania, co zapobiega możliwości zablokowania funkcji powiadamiania przez podniesienie słuchawki. Dodatkowo, dołączone za centralą telefony nie sygnalizują wybierania numeru przez centralę. Linia telefoniczna musi być doprowadzona kablem czteroprzewodowym, by możliwe było dołączenie centrali przed pozostałymi urządzeniami (telefon, telefaks i inne). Uwagi: o Nie należy przesyłać sygnałów telefonicznych i sygnałów systemu alarmowego jednym wielożyłowym kablem. Sytuacja ta grozi uszkodzeniem systemu w przypadku przebicia wysokiego napięcia pochodzącego z linii telefonicznej. o Centrala współpracuje tylko z analogowymi łączami abonenckimi. Podłączenie obwodu telefonicznego bezpośrednio do sieci cyfrowej (np. ISDN) powoduje zniszczenie urządzenia. Podłączenie linii telefonicznej Instalator zobowiązany jest powiadomić do sieci telefonicznej. użytkownika o sposobie podłączenia centrali Podłączenie syntezera mowy W przypadku wykorzystania funkcji telefonicznego powiadamiania o alarmie komunikatem głosowym, konieczne jest dołączenie do centrali syntezera mowy. Centrala CA-6 współpracuje z syntezerem SM-2 produkcji SATEL. Gniazdo syntezera (oznaczone symbolem SM-2 VOICE SYNTHESIZER) znajduje się z prawej strony płytki drukowanej, między złączem linii telefonicznej i gniazdem wyjść OUT5, OUT6. Syntezer SM-2 wpina się bezpośrednio w to złącze. Posiada on gniazda MINIJACK do odsłuchu komunikatu i "podsłuchu" linii telefonicznej. Centrala alarmowa jest podłączona do zasilania sieciowego na stałe. W związku z tym, przed przystąpieniem do wykonania okablowania systemu, należy zapoznać się z instalacją elektryczną obiektu. Do zasilania centrali należy wybrać obwód, w którym cały czas obecne będzie napięcie. Powinien on być zabezpieczony właściwym bezpiecznikiem. Przed dołączeniem centrali do obwodu, z którego będzie ona zasilana, należy wyłączyć w tym obwodzie napięcie. Opis połączeń elektrycznych dla obudowy CA-6 OBU. 1. Przewody doprowadzające napięcie zmienne 230 V podłączyć do zacisków transformatora oznaczonych "AC 230 V". 2. Przewody napięcia wyjściowego z uzwojenia wtórnego transformatora podłączyć do zacisków "AC" (~18 V) na płycie głównej centrali. 3. Przewód obwodu ochrony przeciwporażeniowej PE podłączyć do kostki zaciskowej umieszczonej obok transformatora i oznaczonej symbolem (Ś) . Obwód ten połączyć również z zaciskiem ochronnym centrali. Do zacisku uziemienia nie wolno podłączać przewodu "zerowego" obwodu zasilania sieciowego 230 V AC. Jeżeli w obiekcie brakuje osobnego obwodu przeciwporażeniowego, zacisk należy pozostawić wolny. Procedura startu zasilania centrali. 1. Podłączyć przewody zasilania awaryjnego do odpowiednich zacisków akumulatora (czerwony do plusa, czarny do minusa akumulatora). Centrala nie uruchomi się po podłączeniu samego akumulatora (bez podłączonego zasilania sieciowego), natomiast będzie pracowała w przypadku zaniku napięcia ~230 V - jeżeli wcześniej była już uruchomiona. 2. Podłączyć zasilanie sieciowe ~230 V - następuje start pracy centrali. Wymieniona tu kolejność włączania zasilania umożliwi prawidłową pracę zasilacza i układów zabezpieczeń elektronicznych centrali, dzięki którym unika się uszkodzeń elementów systemu alarmowego spowodowanych ewentualnymi błędami montażowymi. Podłączenie zasilania Uwaga: Jeżeli zaistnieje sytuacja, w której konieczne będzie całkowite odłączenie zasilania centrali, to należy wyłączyć kolejno sieć i akumulator. Ponowne załączenie zasilania powinno odbyć się zgodnie z opisaną wcześniej kolejnością (najpierw akumulator, a następnie napięcie zmienne 230 V). Ponieważ centrala nie posiada wyłącznika umożliwiającego odłączenie zasilania sieciowego, istotne jest aby właściciela systemu alarmowego lub jego użytkownika powiadomić o sposobie odłączenia jej od sieci (np. poprzez wskazanie bezpiecznika zabezpieczającego obwód zasilający centralę). Uruchomienie centrali Po wykonaniu wszystkich połączeń elektrycznych i upewnieniu się o ich prawidłowości, można przystąpić do uruchomienia systemu. Zaleca się rozpoczęcie pracy z centralą bez podłączonych sygnalizatorów. Można je podłączyć dopiero po zakończeniu programowania parametrów realizowanego systemu alarmowego. Jeśli centrala pracuje z manipulatorem, z fabrycznie ustawionym adresem (1001 - zworki na kołkach "A" i "D"), to po załączeniu zasilania manipulator zgłosi gotowość do pracy czterema krótkimi i jednym długim sygnałem. Uwaga: Centrala z ustawieniami fabrycznymi nie będzie obsługiwała manipulatora, jeśli w tym manipulatorze został zmieniony adres fabryczny (1001). Jeżeli miga dioda [ALARM] należy skasować ją podając hasło MASTER [1][2][3][4] i naciskając [#]. Po podaniu fabrycznego hasła serwisowego [1][2][3][4][5] i zatwierdzeniu go klawiszem [#], centrala wejdzie w tryb serwisowy. Diody 9^ [ZASILANIE] i B* [TELEFON] będą migać na przemian. W tym momencie można przejść do programowania centrali. Uruchomienie trybu serwisowego "z kołków" Jeśli centrala po załączeniu zasilania nie widzi manipulatora i nie reaguje na naciśnięcia klawiszy (wprowadzenie hasła) ewentualnie od razu alarmuje i nie pozwala skasować alarmu hasłem użytkownika, to konieczne jest przeprowadzenie procedury wejścia w tryb serwisowy "z kołków". Operacja ta pozwoli zaprogramować adres manipulatorów, zanim uruchomi się normalny tryb pracy. W innym wypadku, centrala w momencie włączenia zasilania będzie od razu alarmować z powodu wykrycia sabotażu manipulatorów. Procedura ta jest również wymagana w przypadku zmiany adresu manipulatora - konieczne jest najpierw jego zaprogramowanie (patrz: FS111 lub FS124). Jeśli tego nie zrobimy, centrala w momencie włączenia zasilania może od razu alarmować z powodu wykrycia sabotażu manipulatora.
Uwaga: Samo zwarcie kołków i włączenie zasilania nie przywraca żadnych parametrów! Wywołuje natomiast tryb serwisowy, dzięki czemu możliwe jest zaprogramowanie dowolnych parametrów. Po zakończeniu procedury należy wyjść z trybu serwisowego funkcją FS0 i ponownie wywołać tryb serwisowy - tym razem z manipulatora - wpisując hasło fabryczne [1][2][3][4][5] potwierdzone klawiszem [#]. Jeżeli centrala weszła ponownie w tryb serwisowy, oznacza to, że działa poprawnie i można przystąpić do dalszej instalacji systemu (podłączenie czujek, sygnalizatorów, ewentualnie nawiązanie komunikacji z komputerem) i oprogramowania wszystkich potrzebnych parametrów. Jeżeli wymieniona procedura nie powiodła się, oznacza to, że w centrali została wcześniej programowo zablokowana możliwość wejścia w tryb serwisowy "z kołków" (patrz: FS131).
URUCHAMIANIE WYBRANYCH FUNKCJI Realizacja niektórych funkcji centrali wymaga poprawnego zaprogramowania kilku lub kilkunastu parametrów jednocześnie. Zebrane w tym rozdziale informacje szczegółowo omawiają oprogramowanie takich funkcji jak: obchód wartownika, telefonowanie, monitorowanie oraz downloading. Funkcja kontroli wartowników Działanie funkcji kontroli wartowników polega na automatycznym sprawdzaniu, czy z zadaną częstotliwością jest wpisywane na manipulatorze tzw. hasło wartownika. Wprowadzenie hasła jest zapisywane w pamięci zdarzeń, brak ponownego wpisania hasła po określonym czasie jest też odnotowany w pamięci i może być sygnalizowany na wyjściu o odpowiedniej funkcji. Zdarzenia te mogą być przekazywane do stacji monitorującej. Uruchomienie funkcji wymaga: o zaprogramowania hasła dla wartownika - w funkcji 2 użytkownika (utworzenie nowego użytkownika) hasła z uprawnieniem 5 (zamiast hasła wartownika można też używać funkcji 7 użytkownika - uaktywnienie wyjścia "przełącznik monostabilny") o ustalenie odpowiedniego timera na funkcję 7 - "timer kontroli strefy" (funkcja FS106) o zaprogramowanie czasu kontrolnego timera (funkcje FS102, 103 w zależności od strefy). Telefonowanie - powiadamianie o alarmie Funkcja powiadamiania o alarmie wymaga zaprogramowania: o FS5 i FS131 - załączenia opcji "telefonowanie", ustawienia opcji "system wybierania" zgodnie z wymaganiami centrali telefonicznej, o FS87 do FS90 - wpisania co najmniej jednego numeru telefonu, o FS95 - wskazania z jakich stref alarmy mają być raportowane pod zaprogramowane w funkcjach FS87-90 numery telefonów, o FS100 - ilości kolejek telefonowania większej od zera i liczby powtórzeń w kolejce. Uwaga: W FS95 programuje się też jakiego rodzaju komunikat będzie wysyłany - jeśli nie wybierze się żadnego komunikatu do pagera, centrala będzie powiadamiać komunikatem słownym z syntezera mowy. Po poprawnym zaprogramowaniu powyższych parametrów i wywołaniu alarmu dioda LED na płycie centrali (opisana jako "DIALER") powinna się zaświecić, co wskazuje, że centrala rozpoczęła telefonowanie (przy impulsowym wybieraniu numeru dioda miga). Zalecane jest przetestowanie powiadamiania. W tym celu należy użyć typowych słuchawek podłączonych do gniazdka "podsłuch linii telefonicznej" w syntezerze SM-2 (podłączanie równolegle aparatu telefonicznego do "podsłuchiwania" łączności będzie zakłócać pracę powiadamiania). Telefonowanie uruchamia się natychmiast po wywołaniu alarmu. Skasowanie alarmu przerywa telefonowanie.
Monitorowanie do telefonicznej stacji monitorującej
Uwaga: Jeżeli centrala znajduje się w trybie programowania z komputera (DOWNLOADING), aby monitoring był możliwy, konieczne jest zakończenie komunikacji przy pomocy odpowiedniej komendy "Zakończ komunikację" w menu "Komunikacja" programu DLOAD10. Połączenie ze stacją przebiega w następujący sposób: o stacja odbiera telefon i wysyła tzw. sygnał zachęty (jeden lub kilka kolejno, jeśli stacja obsługuje kilka formatów transmisji), o centrala alarmowa rozpoznaje sygnał stacji i jeśli odpowiada on zaprogramowanemu formatowi transmisji, odpowiada wysyłając identyfikator i kod zdarzenia odpowiednimi tonami (raz lub dwukrotnie w zależności od wybranego formatu) - w słuchawkach podłączonych do podsłuchu linii są to dźwięki znacznie głośniejsze, niż sygnały stacji monitorującej, o jeśli stacja odbierze informację, potwierdzi ją takim samym sygnałem, jak sygnał zachęty, o centrala rozłącza się lub wysyła następne kody, jeśli są jeszcze inne zdarzenia do przesłania do stacji. Najczęściej spotykane problemy z monitorowaniem wynikają z nieścisłych informacji o formatach transmisji obsługiwanych przez daną stację (np.: niejednoznaczne nazwy formatów), błędów w danych wpisanych do centrali oraz złej jakości połączeń telefonicznych. Często jedynie "podsłuchanie" przebiegu łączności pozwala określić przyczynę problemów. Uwaga: Niektóre stacje nie potwierdzają odebrania kodu zdarzenia jeśli jest ono w innym formacie (np. 4/1 zamiast wymaganego 4/2). W takim przypadku centrala będzie ponawiać próby łączności i wyłączone będą telefony w obiekcie - koszty takich połączeń mogą być bardzo wysokie. Z tego powodu zaleca się bardzo dokładne sprawdzenie wszystkich zaprogramowanych kodów. Możliwe jest załączenie opcji 7 i 8 w FS47 dzięki czemu kody niepotwierdzone w 16 kolejnych próbach zostaną przez centralę pominięte. Problemy tego typu nie występują w profesjonalnych, wieloformatowych stacjach monitorujących (także STAM-1 produkcji SATEL). Downloading - komunikacja z komputerem Programowanie centrali przez port szeregowy RS TTL Programowanie centrali przez port szeregowy RS jest możliwe przy użyciu specjalnego kabla (patrz: str. 12). Aby uruchomić programowanie należy w programie DLOAD10 wybrać odpowiedni numer portu COM (okno "Konfiguracja"). Następnie z menu "Komunikacja" wybrać polecenie ^"Połącz lokalnie z...", i w dalszej kolejności wybrać typ centrali (np.: "CA6v5 - RS-232(TTL)"). W centrali należy uruchomić funkcję serwisową FS 112. Wymagana jest zgodność haseł komunikacji centrali i komputera (FS2 i FS3) zaprogramowanych w centrali i w opcjach programu DLOAD10. Programowanie z użyciem modemu Przed pierwszym uruchomieniem łączności komputera z centralą należy w programie DLOAD10 wpisać odpowiednie ustawienia (okno KONFIGURACJA). Informacje na temat konfigurowania modemu znajdują się w programie DLOAD10 w "POMOCY" (funkcja uruchamiana klawiszem F1) - temat "ŁĄCZNOŚĆ" oraz w rozdziale: KONFIGURACJA PROGRAMU WCELU UZYSKANIA ŁĄCZNOŚCI Z CENTRALĄ niniejszej instrukcji. W przypadku nietypowych modemów konieczne jest poszukanie informacji o sposobie konfigurowania modemu w jego dokumentacji. Współpraca z komputerem za pośrednictwem modemu może być realizowana na dwa sposoby: w trybie zdalnym (za pośrednictwem linii telefonicznej) lub w trybie lokalnym. Tryb lokalny uzyskuje się po podłączeniu modemu bezpośrednio do zacisków telefonicznych TlP i RING centrali. Komunikacja lokalna wymaga: o połączenia modemu komputera ze złączem telefonicznym centrali do zacisków "TIP" i "RING" (linia telefoniczna musi być odłączona! Podłączenia do zacisków "T-1" i "R-1" są nieistotne) i spolaryzowania układu wejść sygnału telefonicznego w centrali zgodnie z rysunkiem (patrz: Rys. 14), o uruchomienia programu DLOAD10, wybrania typu centrali (np. przez otwarcie danych takiej centrali), następnie z menu "Komunikacja" pozycji "Modem" oraz w oknie inicjalizacji modemu rodzaju połączenia: "lokalnie" lub "CA-6 bez manipulatora". Program podpowie dalsze postępowanie. Polecenie "CA-6 bez manip." pozwala na automatyczne wystartowanie programowania z komputera bez konieczności obsługi centrali z manipulatora i wywoływania funkcji FS112 (np. jeśli manipulator znajduje się daleko od komputera). Możliwość ta może zostać programowo zablokowana przez instalatora przy pomocy funkcji FS131 (opcja 2), o zaprogramowania identyfikatorów - identyfikatory komunikacji muszą być identyczne w centrali (FS2 i FS3) i w danych systemu alarmowego w komputerze, o załączenia opcji "wywołanie downloadingu z zewnątrz" (FS5). Uwaga: Przy starcie komunikacji funkcją FS112 należy zwrócić uwagę, by wywoływać funkcję FS112 dopiero wtedy, gdy modem zacznie wysyłać sygnał do centrali - niektóre modemy mogą to robić z opóźnieniem kilku sekund. Komunikacja zdalna wymaga:
Można też startować łączność po stronie centrali alarmowej funkcją 0 użytkownika. Po nawiązaniu łączności należy odczytać dane centrali, a następnie można przystąpić do odczytu zdarzeń, programowania parametrów itp. Komunikaty o problemach przy inicjowaniu modemu: o "modem nie odpowiada" - oznacza to problem techniczny z komunikacją z modemem, np.: niepoprawny numer portu COM, konflikt ze sterownikami systemu Windows. o "błędne polecenie" - niepoprawne polecenie inicjujące modem. Poprawne zainicjowanie modemu nie oznacza, że jest on odpowiednio skonfigurowany do pracy z centralą alarmową. Polecenia inicjujące początkowe, zaproponowane w programie są wystarczające dla poprawnej pracy większości modemów starszej generacji (modemy z maksymalną prędkością 2400 Bps). Szybkie modemy nowej generacji wymagają dopisania dodatkowych poleceń ograniczających prędkość ich działania. Komunikaty o błędach komunikacji telefonicznej:
Program DLOAD10 Dostarczany razem z centralą program DLOAD10 przeznaczony jest do programowania central alarmowych: CA-5, CA-6 i CA-10,. Zwykle konieczne jest odpowiednie skonfigurowanie modemu - zablokowanie funkcji negocjacji standardu transmisji i wymuszenie pracy z prędkością transmisji 300 Bps. Instalacja programu polega na uruchomieniu programu D10setup.exe znajdującego się na płycie CD dołączonej do centrali. Po zainstalowaniu programu należy go uruchomić. Dostęp do programu strzeżony jest hasłem. Po zainstalowaniu hasło ma postać: 1234 i może być zmienione na dowolny ciąg 16 znaków alfanumerycznych. Dopóki hasło ma postać fabryczną, naciśnięcie klawisza "ENTER" (bez wpisania hasła) uruchamia program z hasłem domyślnym (1234). RS lub modemu, przy pomocy którego będzie programowana centrala. Domyślnie program otwiera okno pozwalające programować centralę CA-10. W dalszym kroku można wybrać typ centrali CA-6 i uruchomić połączenie (zdalne lub lokalne). Konfiguracja programu w celu uzyskania łączności z centralą Konfigurację rozpoczynamy kliknięciem na ikonę I - otworzy się okno o nazwie "Konfiguracja". Zakładka "Port RS-232" pozwala wybrać numer portu przy programowaniu bezpośrednim przez port RS centrali. Jeżeli centrala jest programowana za pośrednictwem modemu trzeba wybrać zakładkę "Modem" i kliknąć na przycisk "Szczegóły". Komunikację modemową można wystartować klikając na ikonę JEil (lub wybierając polecenie "Modem" z menu "Komunikacja"). Program otworzy okno pozwalające na uzyskanie połączenia i podpowie dalszy sposób postępowania. Typ centrali może być rozpoznawany automatycznie po uzyskaniu połączenia lub może być wybierany poprzez menu "Plik". Wywołanie (po nawiązaniu łączności) funkcji odczytu danych z centrali (ikona .Ził), może przyspieszyć późniejszy proces zapisu zmian dokonanych w oprogramowaniu centrali. USTAWIENIA FABRYCZNE
Dane techniczne
ca6fs_pl 07/07
Konstrukcja centrali alarmowej CA-6 oraz jej elastyczność programowa daje instalatorowi pełną swobodę określania funkcji i sposobu działania systemu alarmowego. Oprócz tego, pozwala przypisać centrali dodatkowe funkcje (na przykład sterowanie oświetleniem, zamkami, kamerami). Wszystkie parametry centrali można zaprogramować przy pomocy manipulatora lub komputera (w trybie lokalnym przez RS-232 lub zdalnie poprzez modem). Programowanie przy pomocy manipulatora jest możliwe po uruchomieniu trybu serwisowego. Podczas programowania z manipulatora należy zwracać uwagę na informacje pokazywane za pomocą diod LED oraz sygnałów dźwiękowych. Tryb serwisowy [HASŁO SERWISOWE][#] lub [HASŁO SERWISOWE][*] Tryb serwisowy można uruchomić w manipulatorze, jeśli system nie czuwa i nie alarmuje. Aby wejść w tryb serwisowy należy podać hasło serwisowe (fabrycznie=[1][2][3][4][5]) i potwierdzić je klawiszem [#] lub [*]. Tryb serwisowy sygnalizują migające na przemian diody 9^ [ZASILANIE] i [TELEFON] oraz generowany co 3 sekundy jeden krótki dźwięk (w manipulatorach CA-6 KLED-S miga dioda C(|). Alarmy są sygnalizowane tylko w manipulatorze i do stacji monitorującej, nie jest kontrolowany sabotaż i adres manipulatora. Tryb serwisowy pozostaje aktywny do czasu jego zakończenia funkcją serwisową (FS0). Programowanie funkcji serwisowych przy użyciu manipulatora Centralę programuje się w oparciu o trzy typy funkcji: bitową (BIT), dziesiętną (DEC) i szesnastkową (HEX). Funkcje bitowe wykorzystywane są do programowania parametrów o charakterze dwustanowym: TAK i NIE (np. funkcje przydziału wejść do stref, opcje). Funkcje dziesiętne używane są do programowania danych o postaci kilku cyfr (przykładowo czas transmisji testowej - 4 cyfry). Funkcje szesnastkowe wykorzystywane są do programowania danych szesnastkowych (np. kody monitoringu). Podczas programowania funkcji składających się z kilku opcji (np. FS5, FS27 i inne), na diodach [ALARM AB] i @> [CZUWANIE AB], wyświetlany jest np. numer zestawu opcji lub numer wejścia. Wywołanie konkretnej funkcji serwisowej sygnalizowane jest zaświeceniem diody [IJK. [AWARIA]. Funkcje bitowe (BIT) W trakcie programowania funkcją bitową, diody od 1 do 8 pokazują aktualne ustawienie poszczególnych opcji (dioda zapalona - TAK, zgaszona - NIE). Przyciśnięcie klawiszy od [1] do [8] zmienia stan odpowiadającej mu diody. Klawiszem [#] zatwierdza się stan 8 parametrów. Jeśli w funkcji programowana jest większa liczba opcji, centrala zasygnalizuje dwoma krótkimi dźwiękami przyjęcie pierwszej ósemki i na diodach od 1 do 8 wyświetli stan kolejnej ósemki. Na diodach [ALARM AB] i @> [CZUWANIE AB] centrala pokazuje, który zestaw opcji jest programowany. Po zaprogramowaniu wszystkich parametrów, centrala zasygnalizuje wyjście z funkcji czterema krótkimi i jednym długim dźwiękiem. Klawisz [*] umożliwia wycofanie się z funkcji w dowolnym momencie. Zmiany wprowadzone w danych aktualnie wyświetlanych są pomijane. Funkcje dziesiętne (DEC) W trakcie programowania funkcji dziesiętnych, diody 1-4 pokazują binarnie pierwszą cyfrę, a diody 5-8 drugą, diody AB, AB wyświetlają (binarnie), która para cyfr jest programowana (licznik par cyfr). Po wpisaniu dwucyfrowej liczby należy zatwierdzić ją klawiszem [#]. Centrala potwierdzi przyjęcie danych dwoma krótkimi dźwiękami. Po zaprogramowaniu wszystkich par następuje wyjście z funkcji, sygnalizowane czterema krótkimi i jednym długim dźwiękiem. Klawisz [*] umożliwia wycofanie się z funkcji w dowolnym momencie. Zmiany w danych aktualnie wyświetlanych są pomijane. Należy kontrolować poprawność wpisywanych danych, gdyż centrala nie weryfikuje wprowadzanych parametrów i zaprogramowanie błędnych ustawień może skutkować wadliwym działaniem centrali. Funkcje szesnastkowe (HEX) W trakcie programowania funkcji diody 1-4 pokazują pierwszą cyfrę HEX, diody 5-8 drugą cyfrę, natomiast na diodach AB, AB wyświetlany jest licznik par cyfr. Programowanie przy pomocy tego typu funkcji polega na wpisaniu dwóch cyfr szesnastkowych (HEX) i zatwierdzeniu ich klawiszem [#]. Dla wartości cyfr 0-9 wystarczy przyciśnięcie odpowiedniego klawisza, cyfry A-F wprowadza się przy pomocy kombinacji klawiszy [*] i [0]...[5] (czyli A=[*][0], B=[*][1] i tak dalej). Przyciśnięcie klawisza [*] powoduje miganie cyfry, która zostanie zmieniona po przyciśnięciu jednego z klawiszy [0]...[5]. Kombinacja klawiszy [*][#] umożliwia wyjście z funkcji, z pominięciem wprowadzonych zmian. Uwaga: Zarówno w funkcji dziesiętnej, jak i szesnastkowej, kolejne przyciśnięcia klawiszy cyfrpowodują jedynie wpisanie odpowiedniej cyfry na diody (na przemian zmieniany jest stan diod 1-4 i 5-8). Dopiero przyciśnięcie klawisza [#] powoduje zapamiętanie stanu parametru wyświetlanego na diodach. Tablica kodowania znaków znajduje się na końcu instrukcji. Opis funkcji serwisowych centrali Przy wielu funkcjach w nawiasach umieszczono informację o sposobie wprowadzania danych: bitowym (BIT), dziesiętnym (DEC) lub szesnastkowym (HEX). Jeśli w opisie funkcji nie podano szczegółowych informacji na temat programowania, dane do centrali wprowadza się w sposób opisany w poprzednim rozdziale dla określonego typu funkcji. FS0 - wyjście z trybu serwisowego Przyciśnięcie kolejno klawiszy [0][#] powoduje zakończenie pracy w trybie serwisowym. Centrala zaczyna działać zgodnie z zaprogramowanymi ustawieniami. Wyjście z trybu serwisowego sygnalizowane jest czterema krótkimi i jednym długim dźwiękiem. Funkcje programujące parametry podstawowe FS1 - zmiana hasła serwisowego Hasło serwisowe umożliwia włączenie trybu serwisowego. Może ono mieć od 4 do 6 cyfr. PRZYKŁAD: zmiana hasła serwisowego z 12345 na 78901 [ 1][2][3][4][5] [#] - wejście w tryb serwisowy [1] [#] - wywołanie funkcji serwisowej 1 [7][8][9][0][1] [#] - wprowadzenie cyfr nowego hasła i ich akceptacja, po której następuje automatyczne wyjście z funkcji. FS2 - programowanie identyfikatora centrali (HEX) FS3 - programowanie identyfikatora komputera (HEX) Przy DOWNLOADING-u (patrz: Instrukcja instalatora) centrala, po połączeniu się z komputerem, podaje sześcioznakowy identyfikator centrali i oczekuje na identyfikator zgłaszającego się komputera. Po otrzymaniu poprawnego identyfikatora może być rozpoczęta transmisja do komputera. Gdy centrala odbierze hasło inne niż zaprogramowane tą funkcją, odkłada słuchawkę. Centrala nie przyjmie żadnego polecenia z komputera, jeśli hasło komputera nie będzie poprawne. Programowanie identyfikatorów polega na wpisaniu trzech par znaków szesnastkowych (cyfry od 0 do 9 oraz znaki A, B, C, D, E, F - patrz tabela kodów), w kolejności: [pierwszy][drugi][#], [trzeci][czwarty][#], [piąty][szósty][#]. Na diodach LED po zmianie wyświetlają się wartości wprowadzonych znaków (binarnie, pierwszy znak to diody od 1 do 4, drugi znak diody od 5 do 8, numer pary programowanych znaków - diody AB, AB). Po wprowadzeniu ostatniej pary znaków centrala automatycznie wychodzi z funkcji. Identyfikatory producenta przywracane są funkcją FS109. FS4 - programowanie numeru telefonu komputera (HEX) Numer telefonu komputera jest konieczny, aby łączność z komputerem można było inicjować z klawiatury centrali (funkcją użytkownika 0). Jeśli komunikację zainicjuje się z komputera, centrala po wymianie haseł komunikacji rozłączy się i oddzwoni do komputera. Jeśli numer telefonu do komputera nie zostanie zaprogramowany, możliwe będzie nawiązanie łączności inicjowane z komputera w sposób uproszczony - centrala nie będzie rozłączać się i oddzwaniać. Numer telefonu może mieć łącznie szesnaście cyfr i znaków specjalnych. Znaki specjalne służą do sterowania procesem wybierania numeru. Numer telefonu programuje się podając kolejne cyfry i znaki parami. Każdą parę należy zatwierdzić klawiszem [#] (zobacz przykład niżej). Diody AB, AB pokazują (binarnie), która para znaków jest programowana, a diody 1-4 i 5-8 pokazują (również binarnie) wartości programowanych znaków. Znaki specjalne w numerze telefonu:
zaprogramowanie numeru 0 - 556 40 31 (0D 55 64 03 1AA) wejście w tryb serwisowy wywołanie żądanej funkcji wprowadzenie dwóch pierwszych znaków wprowadzenie dwóch kolejnych znaków wprowadzenie dwóch kolejnych znaków wprowadzenie dwóch kolejnych znaków wprowadzenie kolejnego znaku i znaku końca numeru telefonu A druga część znaku końca numeru A, wyjście z funkcji po wprowadzeniu 11 znaków ([*][#]). Uwagi: o Należy pamiętać, że znaki: *, #, a, b, c, d - zajmują po dwie pozycje (wyświetlany jest znak A i odpowiednia cyfra). o Przed numerem telefonu (jako pierwszy znak) nie należy programować znaków sterujących od B do F (podstawowy tryb wybierania numeru i test sygnału na linii telefonicznej przed wybraniem numeru załącza się w FS5). o Numer telefonu krótszy niż 16 znaków musi być zakończony kodem AA. o Czekanie na sygnał ciągły (kod D w środku programowanego numeru) nie zmniejsza licznika kolejek i prób w przypadku sygnału zajętości (np.: gdy centrala dołączona jest do linii wewnętrznej wyjście na miasto jest zajęte, centrala wybiera numery do skutku). Dopiero po wybraniu całego numeru zajętość lub brak odebrania zmieniają te liczniki. Jeśli centrala nie uzyskuje połączenia z komputerem, kończy telefonowanie po czterech próbach. FS5 - programowanie opcji systemu (BIT) Funkcja programuje trzy zestawy opcji, określających sposób działania centrali. PIERWSZY ZESTAW OPCJI - miga dolna dioda B Nr LED Opcja 1 ŚWIECI telefonowanie załączone (powiadamianie o alarmie) NIE ŚWIECI telefonowanie wyłączone 2 ŚWIECI monitoring załączony NIE ŚWIECI monitoring wyłączony 3 ŚWIECI odpowiadanie na telefon załączone NIE ŚWIECI odpowiadanie na telefon wyłączone 4 ŚWIECI w przypadku problemów z transmisją do stacji zawieszenie monitorowania do czasu wystąpienia nowego zdarzenia NIE ŚWIECI zawieszanie monitorowania na 30 min 5 ŚWIECI ograniczenie zapisu zdarzenia "transmisja testowa" w pamięci zdarzeń do 3 kolejnych zdarzeń NIE ŚWIECI zapis zdarzenia "transmisja testowa" w pamięci centrali nieograniczony Uwagi: o Opcja 5 powinna być włączona w przypadku często realizowanych transmisji testowych. Do pamięci wpisywane są wówczas tylko 3 następujące po sobie zdarzenia transmisji testowej. Kolejne transmisje nie są zapisywane. Chroni to centralę przed szybkim zapełnieniem pamięci zdarzeń. Wystąpienie każdego innego zdarzenia niż transmisja testowa kasuje blokadę i uruchamia zapis zdarzeń, co oznacza, że do pamięci mogą zostać zapisane kolejne trzy transmisje testowe. o Opcje od 6 do 8 pierwszego zestawu opcji w CA-6 nie mają żadnego znaczenia. FS6 - programowanie czasu na wejście, na wyjście i czasu alarmu (DEC) Ustawienia dotyczą czasów globalnych. Obowiązują dla tych wejść i wyjść, dla których nie określono czasów indywidualnych. Czas na wyjście jest wspólny dla obu stref. W przypadku czasu na wejście można również zaprogramować indywidualny czas opóźnienia dla poszczególnych wejść, a w przypadku czasu alarmu można go zaprogramować oddzielnie dla każdego wyjścia. Czas alarmu programowany w tej funkcji dotyczy również sygnalizacji w manipulatorach. Uwaga: Określony funkcją FS6 czas alarmu określa również czas blokady alarmów z wejść - po włączeniu alarmu, kolejne naruszenia wejść nie będą powodować kolejnych alarmów, aż do upłynięcia czasu blokady. Programowanie czasów odbywa się w kolejności: - czas na wejście (od 00 do 99 sekund) - miga dolna dioda B, - czas na wyjście (od 00 do 99 sekund) - miga dolna dioda A, - czas alarmu (od 00 do 99 sekund) - migają diody A i B. PRZYKŁAD: zaprogramowanie czasów: TWE = 30 s, TWY = 60 s, TAL = 90 s [1][2][3][4][5] [#] - wejście w tryb serwisowy [6] [#] - wywołanie żądanej funkcji [3][0][#] - wprowadzenie czasu na wejście (dwie cyfry) - miga dolna dioda B [6][0][#] - wprowadzenie czasu na wyjście (dwie cyfry) - miga dolna dioda A [9H0H#] - wprowadzenie czasu alarmu - migają diody A, B - po zaakceptowaniu ostatniego czasu centrala automatycznie wychodzi z funkcji. FS7 - programowanie liczników linii liczących (DEC) Centrala jest wyposażona w trzy niezależne liczniki naruszeń, z którymi można związać dowolne wejścia. Naruszenie tych wejść powoduje alarm dopiero po przekroczeniu zaprogramowanej ilości naruszeń. Wszystkie naruszenia muszą wystąpić w określonym czasie. Każdy z liczników może liczyć naruszenia z jednego lub kilku wejść, zdefiniowanych jako licznikowe (przykładowo: licznik 1 może zliczać naruszenia wejścia 2, licznik 2 naruszenia wejść 4, 5, 6). Alarm zostaje wygenerowany z wejścia, które zostało naruszone jako ostatnie. Programuje się trzy wartości liczników, od 01 do 07, w kolejności licznik 1, licznik 2, licznik 3. Jeśli w centrali nie ma wejść licznikowych, zaprogramowane wartości nie mają znaczenia. Zaprogramowanie wartości 00 powoduje, że linia licznikowa działa jak natychmiastowa. Czasy naliczania pobudzeń odpowiadające licznikom programowane są w FS123. PRZYKŁAD: zaprogramowanie liczników: pierwszy - na 2 naruszenia, drugi - 5 naruszeń, trzeci - bez zmian wejście w tryb serwisowy wywołanie funkcji zaprogramowanie pierwszego licznika (miga dolna dioda B) zaprogramowanie drugiego licznika (miga dolna dioda A) wyjście z funkcji - pominięcie programowania trzeciego licznika Jeżeli programowane są trzy liczniki, to po zaprogramowaniu trzeciego licznika następuje automatyczne wyjście z funkcji. Funkcje programujące podział i strefy FS8 - przypisywanie wejść do strefy A (BIT) FS9 - przypisywanie wejść do strefy B (BIT) Funkcje FS8 i FS9 służą do podziału systemu alarmowego na strefy. Do stref można przypisać dowolne wejścia. Strefom można przydzielić niezależne sygnalizatory, numery telefonów do powiadamiania i zaprogramować oddzielne hasła -można więc stworzyć dwa niezależne systemy alarmowe. Istnieje również możliwość stworzenia tzw. strefy wewnętrznej (jeśli jedna strefa w całości będzie zawierać się w drugiej). Podczas czuwania obu stref możliwe jest wyłączenie czuwania strefy wewnętrznej przy pomocy hasła tej strefy. Pozostałe wejścia, należące do strefy nadrzędnej, będą nadal czuwać. Uwaga: W przypadku załączenia czuwania hasłem strefy nadrzędnej automatycznie zaczynają czuwać również wejścia strefy wewnętrznej, jednak ich stan jako strefy nie jest sygnalizowany przez centralę - odpowiadająca strefie dioda LED @> [CZUWANIE] jest zgaszona. Możliwe jest przypisanie wejścia do dwóch stref jednocześnie. Wejście wspólne będzie czuwać tylko wtedy, jeśli włączymy czuwanie obydwu stref (jeżeli strefy nie zawierają się w sobie, tzn. strefa nie jest strefą wewnętrzną). Przypisywanie wejść do strefy odbywa się przez naciśnięcie klawiszy od 1 do 8, co sygnalizowane jest zapaleniem się diody oznaczającej odpowiednie wejście. Po zaprogramowaniu wszystkich wejść naciśnięcie klawisza [#] spowoduje zapisanie wprowadzonych danych i wyjście z funkcji. Klawisz [*] przerywa programowanie. FS16 - programowanie wejść blokowanych w strefie A (BIT) Funkcja (AUTO-BYPASS) dotyczy wejść blokowanych automatycznie przy załączaniu czuwania hasłem o uprawnieniu 7 (funkcja uzbrojenia częściowego), należącym do strefy A. Te same wejścia blokowane są przy załączaniu czuwania cichego strefy A. Centrala umożliwia też zaprogramowanie innego zestawu linii automatycznie blokowanych: blokowanych przy braku wyjścia ze strefy (EXIT-BYPASS - funkcje serwisowe FS127, FS128). Programowanie przebiega w sposób podobny jak w FS8 i polega na włączeniu diod z numerami żądanych wejść. Po ustaleniu wejść należy przycisnąć klawisz akceptacji [#]. FS-17 - programowanie wejść blokowanych w strefie B (BIT) Funkcja dotyczy wejść blokowanych automatycznie w strefie B. Programowanie jak FS16. FS20 - programowanie opcji manipulatora i stref (BIT) Niektóre funkcje użytkownika oraz sygnały dźwiękowe manipulatora są opcjonalne. FS20 określa, które z nich mają być realizowane. Ustalenie opcji w każdym zestawie należy zaakceptować klawiszem [#]. Funkcje programujące parametry wejść FS24 - programowanie czułości wejść Każde wejście centrali CA-6 może mieć indywidualny czas reakcji. Naruszenia trwające krócej niż zaprogramowany czas reakcji, są przez centralę pomijane. Programowanie czułości wejść w manipulatorach realizowane jest odmiennie, niż programowanie pozostałych parametrów. Wpisuje się wartość od 1 do 255 co odpowiada czasom od 16 ms do 4080 ms według wzoru: CZAS REAKCJI = WARTOŚĆ ZAPROGRAMOWANA x 16 ms Fabrycznie wszystkie wejścia mają taki sam czas reakcji (480 ms). W większości wypadków, zmiana czasu nie będzie wymagana. Funkcja przeznaczona jest dla zaawansowanych instalatorów. Umożliwia dobranie czułości wejścia w przypadku stosowania specyficznych czujek (przykładowo mechaniczne czujniki zbicia szyby lub czujniki o małej histerezie, nie posiadające monowibratora na wyjściu). Uwaga: Minimalna czułość wejść umieszczonych w manipulatorze wynosi 64 ms (4 x 16 ms). Rzeczywista czułość tych wejść może przyjmować wartości n x 64 ms (n=1,2,3,...). Jest to spowodowane sposobem obsługi manipulatora przez centralę - stan tych wejść jest odczytywany dokładnie w odstępach czasu wynoszących 64 ms. Przy programowaniu diody AB, AB wskazują, którego wejścia parametr dotyczy. Numer wejścia wyświetlany jest binarnie (dla wejścia 1 miga dolna dioda B, dla wejścia 2 miga dolna A, dla wejścia 3 migają obie, itd). Po podaniu wartości dla danego wejścia należy przycisnąć klawisz [#]. Spowoduje to przejście do programowania czasu reakcji kolejnego wejścia. Po wprowadzeniu ostatniego z parametrów i jego akceptacji centrala wychodzi z funkcji. Wprowadzane zmiany są wyświetlane dopiero po ponownym wejściu w funkcję. Przerwanie programowania umożliwia klawisz [*].
(diody AB, AB = 0001) (diody AB, AB = 0010) (diody AB, AB = 0011) (diody AB, AB = 0100) (diody AB, AB = 0101) (diody AB, AB = 0110) (diody AB, AB = 0111) (diody AB, AB = 1000) Uwaga: Parametrwprowadzany jest w trybie dziesiętnym, a odczytywany w trybie binarnym. FS25 - programowanie typu linii (DEC)
Podczas programowania na diodach od 1 do 8 centrala wyświetla aktualne ustawienie parametru (w postaci binarnej). Diody AB, AB pokazują, dla której linii programowany jest typ czujki.
FS27 - programowanie opcji wejść (BIT) Z każdym wejściem centrali związanych jest osiem opcji, uaktywniających dodatkowe funkcje wejścia. Opcje te wykorzystywane są w zależności od typu wejścia. Centrala bierze pod uwagę ustawienie tylko tych opcji, które dla danego wejścia mają sens. Przykładowo dla wejść typu "załączających czuwanie" nie ma sensu włączenie opcji "blokada po pierwszym alarmie" lub też opcji "kontrolowane przy załączeniu czuwania" (wejście nie może być naruszone przy załączeniu czuwania). Włączenie takich opcji nie wpływa na działanie wejścia. 6 ŚWIECI wejście nie będzie obserwowane przez 120 sekund od załączenia zasilań centrali (POWER UP DELAY) NIE ŚWIECI wejście obserwowane natychmiast po załączeniu zasilań 7 ŚWIECI komunikat o powrocie wejścia do stanu normalnego będzie wysłany do stacji dopiero po zakończeniu alarmu (RESTORE AFTER BELL) NIE ŚWIECI komunikat o powrocie wejścia do stanu normalnego wysyłany natychmiast (gdy wyłączona też opcja 8) 8 ŚWIECI komunikat o powrocie wejścia do stanu normalnego będzie wysłany do stacji dopiero po wyłączeniu czuwania (RESTORE AFTER DISARM) NIE ŚWIECI komunikat o powrocie wejścia do stanu normalnego wysyłany natychmiast (gdy wyłączona też opcja 7) Podczas programowania diody A,B, A,B pokazują numer wejścia, dla którego programowane są opcje. Uwaga: Opcja nr 1 jest fabrycznie załączona dla wszystkich wejść, oznacza to, że w momencie załączania czuwania nie może być naruszenia lub sabotażu żadnego z wejść. FS28 - programowanie indywidualnego czasu na wejście (DEC) Jeśli jest konieczne ustalenie różnych czasów opóźnień dla poszczególnych wejść, możliwe jest zaprogramowanie indywidualnego "czasu na wejście" (opóźnienia alarmu). Programowanie polega na wpisaniu dla wejść opóźnionych czasu od 00 (wówczas obowiązuje czas globalny określony w FS6) do 99 sekund. Programowane czasy dotyczą tylko wejść pełniących funkcję "wejścia/wyjścia", "opóźnione", "opóźnione wewnętrzne" i "opóźnione z sygnalizacją". Zaprogramowanie czasu dla wejść innych niż opóźnione (na przykład dla wejść "natychmiastowych"), nie zmienia sposobu reakcji tych wejść.
Funkcje programujące parametry wyjść
o Czas działania wyjścia (miga dolna dioda A) - programowanie polega na wpisaniu czasu od 00 do 99 (DEC) i zatwierdzeniu go klawiszem [#]. Odpowiednia opcja (patrz niżej) określa, czy czas działania podano w sekundach czy w minutach. o Opcje wyjść (migają dolne diody A i B) - programowanie zestawu ośmiu opcji, polega na określeniu m.in. przydział wyjścia do stref i inne szczegóły działania wyjścia. Opcje Uwaga: Opcje przyporządkowania wyjść do strefy należy używać wtedy, gdy konieczne jest wyznaczenie odrębnych sygnalizatorów poszczególnym strefom. Wyjście alarmowe nie przypisane do żadnej strefy będzie sygnalizować każdy alarm. zaprogramowanie wyjścia OUT1 na działanie jako "sygnalizacja alarmów włamaniowych i pożarowych", przez czas 5 minut, z polaryzacją 0V w stanie aktywnym
Uwagi: o W formacie Contact ID (CID) nie wszystkie zdarzenia mają przypisany kod CID (patrz: DODATEK-LISTA ZDARZEŃ CENTRALI CA-6). Monitorowane są wszystkie zdarzenia mające przydzielony kod CID. o W formacie 0E (Contact ID wybrane kody) monitorowane są te zdarzenia, które mają kod CID i w odpowiednich funkcjach przydziału zdarzeń centrali są przydzielone odpowiednio do stacji 1 lub 2, natomiast zdarzenia nie posiadające funkcji przydziału (zaznaczone w DODATKU jako bez przydziału) monitorowane są wówczas, gdy mają zaprogramowany dowolny, niezerowy kod monitoringu. o Zdarzenia awarii i powrotu linii telefonicznej są zawsze monitorowane w obu formatach Contact ID, natomiast w pozostałych formatach nie są monitorowane. FS47 - programowanie opcji monitoringu (BIT) Opcje te określają sposób nawiązywania łączności ze stacjami monitorującymi i sposoby przekazywania kodów zdarzeń. Programowanie polega na zapalaniu diod wybranych opcji i zaakceptowaniu wyboru klawiszem [#]. Nr LED Opcja 1 NIE ŚWIECI 2 NIE ŚWIECI transmisja do stacji 1 albo do stacji 2 (powiadamiana jest jedna ze stacji - ta, z którą pierwszą uzyskano połączenie, bez uwzględnienia rozdziału zdarzeń) 1 i 2 1 ŚWIECI 2 NIE ŚWIECI transmisja tylko do 1 stacji, bez uwzględnienia rozdziału zdarzeń 1 NIE ŚWIECI 2 ŚWIECI transmisja tylko do 2 stacji, bez uwzględnienia rozdziału zdarzeń 1 ŚWIECI 2 ŚWIECI transmisja do obydwu stacji, z rozdziałem zdarzeń (rozdział zdarzeń programowany jest odpowiednimi funkcjami serwisowymi, osobno dla każdej grupy zdarzeń) 5 ŚWIECI rozszerzenie wysyłanego kodu zdarzenia ze stref o numer użytkownika (numer hasła) NIE ŚWIECI automatyczne rozszerzanie o numer użytkownika wyłączone 6 ŚWIECI rozszerzenie wysyłanego kodu zdarzenia z wejść o numer wejścia (dla wejścia 1 - "1", dla wejścia 2 - "2", itd.) NIE ŚWIECI rozszerzenie o numer wejścia wyłączone 7 ŚWIECI centrala rezygnuje z przesłania kodu zdarzenia jeśli STACJA 1 nie potwierdzi odebrania informacji po 16 połączeniach. NIE ŚWIECI centrala nie pomija żadnych kodów dla STACJI 1. 8 ŚWIECI centrala rezygnuje z przesłania kodu zdarzenia jeśli STACJA 2 nie potwierdzi odebrania informacji po 16 połączeniach NIE ŚWIECI centrala nie pomija żadnych kodów dla STACJI 2 Uwagi: o Przy formatach danych 4/1 i 3/1 nie należy włączać opcji 5 i 6. o Opcje 5 i 6 mają sens tylko wtedy, gdy wysyłane są kody dwuznakowe. Programuje się wtedy kody zdarzeń jednoznakowe (drugi znak 0), a centrala przy włączonej opcji rozszerzania, jako drugi znak doda odpowiednio numer wejścia lub użytkownika. Kody zaprogramowane jako dwuznakowe (oba znaki różne od 0) będą wysyłane tak, jak je zaprogramowano, bez rozszerzenia. Rozszerzenie kodów zdarzeń o numer wejścia lub użytkownika pozwala na wprowadzenie identycznych kodów dla zdarzeń jednego typu dla wszystkich wejść lub stref, a następnie ich rozróżnienie na podstawie dodanego nr wejścia lub użytkownika (na przykład, dla wszystkich wejść, z których ma być wysłany kod alarm z wejścia (FS60), wystarczy zaprogramować tylko jeden, taki sam znak). Rozwiązanie takie przyjęto w celu ułatwienia programowania kodów zdarzeń. o Opcje 3 i 4 nie są wykorzystane. Monitoring - programowanie identyfikatorów FS48 - programowanie identyfikatora zdarzeń dla stacji 1 (HEX) FS54 - programowanie identyfikatora zdarzeń dla stacji 2 (HEX) Funkcje FS48 (stacja 1) i FS54 (stacja 2) programują identyfikatory przekazywane do stacji monitorujących. Programowanie odbywa się w sposób typowy dla funkcji szesnastkowych (HEX), na diodach od 1 do 8 wyświetlane są kolejne dwa znaki, które można zmienić podając nowe. Przy programowaniu pierwszych dwóch znaków miga dolna dioda B, a przy pozostałych dwóch dolna A. Dla formatów danych 3/1 i 3/2 ostatnim znakiem powinno być 0 - centrala wysyła znaki od 1 do F, a 0 nie jest wysyłane. Uwaga: Jeśli stacja monitorująca wymaga identyfikatora zawierającego cyfrę zero, należy zamiast zera wpisać znak "A" (np.: identyfikator "1203" wpisać jako "12A3"). PRZYKŁAD: zaprogramowanie identyfikatora dla stacji 1 = A243 [1][2][3][4][5] [#] - wejście w tryb serwisowy [4][8] [#] - wywołanie funkcji [*0][2] [#] - wprowadzenie dwóch pierwszych znaków identyfikatora (miga dolna dioda B) [4][3] [#] - wprowadzenie kolejnych dwóch znaków identyfikatora (miga dolna dioda A) i ich zaakceptowanie - wyjście z funkcji Monitoring - programowanie kodów zdarzeń z wejść Kody dotyczące zdarzeń z wejść programowane są w funkcjach FS60, FS61 i od FS63 do FS65. Każda z nich programuje kod jednego zdarzenia dla każdego z 8 wejść. Kody zdarzeń wejść mogą być jedno lub dwuznakowe. Jeśli wprowadzamy kod jednoznakowy (dla formatów danych 4/1 i 3/1 oraz gdy korzysta się z trybu rozszerzania kodu o numer wejścia - patrz: FS47 "Opcje monitoringu") jeden ze znaków musi być równy 0. 0 nie jest wysyłane. Zaprogramowanie 00 powoduje pominięcie zdarzenia przy wysyłaniu zdarzeń do stacji. Programowanie polega na wprowadzeniu dla każdego wejścia dwóch znaków (od 0 do F) i ich zaakceptowaniu. Podczas programowania diody manipulatora pokazują wartość wprowadzonego znaku (od 1 do 4 - pierwszy znak, od 5 do 8 - drugi znak kodu) oraz numer wejścia, dla którego programowany jest kod (diody A,B, A,B). Po zaakceptowaniu kodu dla ostatniego wejścia centrala wyjdzie z funkcji. FS60 - programowanie kodów alarmu wejść (HEX) Programowane funkcją kody wysyłane są po wykryciu przez centralę naruszenia wejścia, które powoduje alarm. Programuje się kolejno kody 8 wejść centrali. zaprogramowanie kodów alarmu dla wejść od 1 do 7 (kody od 41 do 47), wejście 8 nie jest alarmowym wejście w tryb serwisowy wywołanie funkcji programowanie kodu dla wejścia 1 programowanie kodu dla wejścia 2 programowanie kodu dla wejścia 3 programowanie kodu dla wejścia 4 programowanie kodu dla wejścia 5 programowanie kodu dla wejścia 6 programowanie kodu dla wejścia 7 programowanie kodu dla wejścia 8 (brak zdarzenia dla wejścia 8), wyjście z funkcji. FS61 - programowanie kodów alarmów sabotażowych wejść (HEX) Programowane funkcją kody wysyłane są po wykryciu przez centralę naruszenia styku sabotażowego czujki w konfiguracji 2EOL/NC i 2EOL/NO, które powoduje alarm sabotażowy. FS63 - programowanie kodów naruszenia wejść (HEX) Funkcja służy do programowania kodów naruszeń wejść. Kod naruszenia wejścia jest przesyłany do stacji monitorującej jeśli: o naruszono czuwające wejście opóźnione (typu wejście/wyjście, opóźnione wewnętrzne, opóźnione) i centrala zaczęła odliczanie czasu na wejście, o naruszono czuwające wejście licznikowe, ale jeszcze nie wywołało ono alarmu, o naruszono wejście typu ciche/głośne w czasie, gdy ono nie czuwa, o naruszono czuwające wejście w czasie, kiedy już trwa alarm w strefie - w czasie alarmu nie są sygnalizowane następne alarmy, a kolejne pobudzenia czujek są odnotowywane w pamięci zdarzeń jako "naruszenie wejścia"; po zakończeniu alarmowania każde następne naruszenie czujki wywoła alarm. Uwaga: Niezaprogramowanie kodów alarmów i naruszeń dla wszystkich wejść może spowodować, że stacja nie zostanie powiadomiona o alarmie. Jeśli jedno z wejść centrali nie będzie miało przypisanego kodu alarmu, a spowoduje ono alarm, pobudzenia kolejnych czujek pojawiające się w czasie trwania alarmu będą traktowane jak naruszenia wejścia, a nie alarmy. W związku z tym jeśli w systemie są wejścia powodujące alarm, o którym nie jest powiadamiana stacja monitorująca, dla wejść monitorowanych należy wpisać kody naruszeń takie same jak dla alarmów. FS64 - programowanie kodów końca naruszenia (RESTORE) wejść (HEX) Programowane funkcją kody wysyłane są po powrocie wejścia do stanu normalnego (zgodnie z ustawieniem odpowiednich opcji wejść). FS65 - programowanie kodów końca sabotażu (TAMPER RESTORE) wejść (HEX) Programowane funkcją kody wysyłane są po powrocie do stanu normalnego styku sabotażowego czujki, dołączonego do wejść 2EOL/NC i 2EOL/NO. FS67 - programowanie przydziału zdarzeń wejść dla stacji 1 (BIT) FS68 - programowanie przydziału zdarzeń wejść dla stacji 2 (BIT) Funkcje wskazują, które zdarzenia wejść mają być wysłane do stacji 1, a które do stacji 2, jeśli w funkcji FS47 wybrana została transmisja do obydwu stacji. Programowanie polega na zapaleniu diod wskazujących zdarzenia (zgodnie z poniższą listą) i zaakceptowaniu wyboru klawiszem [#]. Uwaga: Dokonanie przydziału zdarzeń jest konieczne dla trybu powiadamiania do obu stacji z podziałem zdarzeń. Zdarzenia nie przydzielone nie są wysyłane, pomimo poprawnego zaprogramowania kodów. Monitoring - programowanie kodów zdarzeń ze stref FS69 - programowanie kodów zdarzeń ze strefy A (HEX) FS70 - programowanie kodów zdarzeń ze strefy B (HEX) Kody zdarzeń stref mogą być jedno lub dwuznakowe. Dla formatów danych 4/1 i 3/1 jeden ze znaków musi być równy 0 i należy wyłączyć tryb rozszerzania o numer użytkownika (patrz FS47 "Opcje monitoringu"). Gdy kody zdarzeń mają być dwuznakowe, centrala może uzupełnić niektóre kody o numer użytkownika. W kodach, które mają być rozszerzone, należy programować jeden ze znaków jako 0. Dodatkowo należy włączyć tryb rozszerzania o numer użytkownika. Kod zdarzenia wywołanego przez użytkownika posługującego się hasłem głównym (MASTER) jest rozszerzany o "F", kody pozostałych użytkowników o "1"..."C". W wypadku sterowania strefą przez wejścia, kod zdarzenia uzupełniany jest o "D". Gdy zdarzenie zostało wywołane przez zegar (patrz: "Funkcje programujące TIMERY"), kod zdarzenia uzupełniany jest o "E". Zaprogramowanie 00 oznacza rezygnację z przekazania informacji o zdarzeniu do stacji. Programowanie polega na przypisaniu każdemu zdarzeniu strefy dwóch znaków (od 1 do F, 0 oznacza brak cyfry) i ich zaakceptowaniu. Podczas programowania diody od 1 do 8 manipulatora pokazują zaprogramowany kod (1 do 4 pierwszy znak, 5 do 8 drugi znak kodu). Diody AB, AB pokazują numer programowanego zdarzenia, zgodnie z podaną listą: Numer Stan diod AB, AB Zdarzenie
Patrz również: funkcja FS126 (programowanie kodów monitoringu kontroli stref). FS73 - programowanie przydziału zdarzeń ze strefy A dla stacji 1 (BIT) FS74 - programowanie przydziału zdarzeń ze strefy B dla stacji 1 (BIT) Funkcje FS73 i FS74 określają, które zdarzenia z danej strefy będą przekazane do pierwszej stacji monitorującej, gdy włączony jest tryb powiadamiania obu stacji. Programowanie odbywa się w dwóch etapach (przejście do drugiego zestawu następuje po przyciśnięciu klawisza [#]). W pierwszym (miga dolna dioda B) programuje się zdarzenia 1-8 (tak jak w FS69), którym odpowiadają diody 1-8. W drugim zestawie (miga dolna dioda A) programuje się zdarzenia: obchód wartownika - dioda 1, brak obchodu wartownika - dioda 2, kasowanie alarmu - dioda 3. FS77 - programowanie przydziału zdarzeń ze strefy A dla stacji 2 (BIT) FS78 - programowanie przydziału zdarzeń ze strefy B dla stacji 2 (BIT) Funkcje FS77 i FS78 określają, które zdarzenia stref będą przekazane do drugiej stacji monitorującej, gdy włączony jest tryb powiadamiania obu stacji. Monitoring - programowanie kodów systemowych Oprócz zdarzeń z wejść i stref centrala może też przekazać informację o zdarzeniach dotyczących całego systemu (są to głównie zdarzenia związane z wykrytymi awariami). Zasady programowania kodów zdarzeń systemowych są identyczne jak dla kodów zdarzeń z wejść. FS81 - programowanie kodów zdarzeń systemowych - część I (HEX) Funkcja umożliwia zaprogramowanie kodów pierwszych czternastu zdarzeń systemowych. Programowanie przebiega tak, jak w FS69. Numer Stan diod A,B, A,B Zdarzenie Awaria zasilania sieciowego 230 V Powrót zasilania sieciowego 230V Awaria akumulatora Powrót akumulatora Awaria wyjścia OUT1 Powrót wyjścia OUT1 Awaria wyjścia OUT2 Powrót wyjścia OUT2 Awaria wyjścia OUT3 Powrót wyjścia OUT3 Tryb serwisowy - start Tryb serwisowy - koniec DOWNLOADING - start FS82 - programowanie kodów zdarzeń systemowych - część II (HEX) Funkcja umożliwia zaprogramowanie kodów zdarzeń systemowych części II. Programowanie przebiega tak, jak w FS69. Numer Stan diod A,B, A,B Zdarzenie Awaria zasilania manipulatora Powrót zasilania manipulatora Problemy z transmisją do stacji monitorującej Przepełnienie bufora stacji Utrata zegara Błąd pamięci RAM systemu (przekłamanie) Restart centrali Okresowa transmisja testowa Programowanie zegara * Alarm pożarowy (z klawiatury) Alarm napadowy (z klawiatury) Alarm pomocniczy (z klawiatury) Alarm sabotażowy manipulatora Alarm po 3 błędnych hasłach Uwagi: o Kod 3 wpisywany jest do pamięci zdarzeń, gdy centrala nie może nawiązać łączności ze stacją. W takim przypadku, po 60 sekundach, centrala ponawia próbę nawiązania łączności. Po dodzwonieniu się do stacji centrala przekaże wszystkie zdarzenia z pamięci. Centrala wysyła zdarzenia w takiej kolejności, jak powstawały (najpierw wysyłane jest zdarzenie najstarsze). o Kod 4 wpisywany jest do pamięci zdarzeń, gdy brak łączności ze stacją trwał tak długo, że zapisano całą pamięć przeznaczoną na zdarzenia (255 zdarzeń) i najstarsze zdarzenia uległy zatarciu. o Kod 9 może zostać przez centralę rozszerzony o numer użytkownika. FS83 - programowanie przydziału zdarzeń systemowych dla stacji 1 (BIT) Gdy włączony jest tryb powiadamiania obu stacji, dla większości zdarzeń możliwe jest określenie, czy będą przekazane do stacji 1, do stacji 2, czy do obu. Pozostałe zdarzenia systemowe przekazywane są do obu stacji. Programowanie przebiega w trzech etapach i polega na wskazaniu zdarzeń, które mają być wysłane do stacji 1.
FS84 - programowanie przydziału zdarzeń systemowych dla stacji 2 (BIT) Funkcja umożliwia wybranie zdarzeń systemowych wysyłanych do stacji 2, gdy włączony jest tryb powiadamiania obu stacji. Programowanie przebiega identycznie jak w FS83. FS85 - programowanie czasu transmisji testowej (DEC) Funkcja ta ustala trzy parametry czasowe, określające momenty wysyłania kodu testu do stacji monitorującej. Pierwszy parametr (dwie liczby dwucyfrowe: godzina, minuta) umożliwia stacji monitorującej kontrolę poprawności działania zegara centrali. Blokadę mechanizmu wysyłania kodu każdego dnia o tej samej porze uzyskuje się programując błędny czas (przykładowo 99,99). Drugi parametr (trzy liczby dwucyfrowe: ilość dni, ilość godzin, ilość minut) określa czas odliczany od ostatniej transmisji do stacji, po którym centrala wyśle kod testu. Gdy w systemie wystąpi dowolne zdarzenie, którego kod zostanie wysłany, centrala zaczyna odliczanie czasu od nowa. Blokadę tego mechanizmu uzyskuje się programując 00,00,00 Trzeci parametr (trzy liczby dwucyfrowe: ilość dni, ilość godzin, ilość minut) umożliwia ustawienie oddzielnego czasu transmisji testowej podczas czuwania. Parametr określa czas odliczany od ostatniej transmisji do stacji, po którym centrala wyśle kod testu, w czasie, gdy system czuwa. Gdy w systemie wystąpi dowolne zdarzenie, którego kod zostanie wysłany, centrala zaczyna odliczanie czasu od nowa. Zaprogramowanie wartości 00, 00, 00 powoduje, że niezależnie od tego czy centrala czuwa, czy nie, wybierany jest czas zaprogramowany dla drugiego parametru. Programowanie polega na wpisaniu ośmiu liczb dwucyfrowych. Po zatwierdzeniu wszystkich liczb centrala wychodzi z funkcji. Uwaga: W przypadku często realizowanego testu łączności ze stacją monitorującą (na przykład: co 10 - 15 min.), aby zapobiec szybkiemu zapełnieniu pamięci zdarzeń centrali, zalecane jest załączenie w funkcji FS5 opcji 5 pierwszego zestawu. Zapisywane są wówczas tylko 3 kolejne zdarzenia "transmisja testowa". FS86 - programowanie czasu opóźnienia wysłania kodu zdarzenia "awaria zasilania" (DEC) Funkcja określa, po jakim czasie od zaniku zasilania sieciowego centrala wyśle do stacji monitorującej komunikat "utrata sieci". Czas opóźnienia programuje się w minutach, w zakresie od 01 do 99 minut. Sygnalizacja braku zasilania sieciowego w manipulatorach i na wyjściach pełniących funkcję wskaźnika awarii (typ 25) następuje bez opóźnienia. Powiadamianie - programowanie numerów telefonów FS87 - programowanie numeru telefonu 1 (HEX) FS88 - programowanie numeru telefonu 2 (HEX) FS89 - programowanie numeru telefonu 3 (HEX) FS90 - programowanie numeru telefonu 4 (HEX) Funkcje od FS87 do FS90 programują numery telefonów, pod które centrala wysyła komunikaty alarmowe. Każdy numer telefonu może mieć łącznie szesnaście cyfr i znaków specjalnych. Numery programuje się identycznie jak w funkcji FS4. FS95 - programowanie przyporządkowania stref i komunikatów (BIT) W momencie wystąpienia alarmu centrala może przesłać komunikat o alarmie pod cztery numery telefonów. Ponieważ system może być podzielony na niezależne strefy, przekazywanie komunikatów powinno więc zależeć od tego, która strefa alarmuje. Funkcja FS95 wiąże numery telefonów ze strefami i określa, jaki komunikat ma być przesłany. Programowanie polega na wskazaniu dla każdego numeru telefonu stref i numeru komunikatu, który ma być wysłany. Diody AB, AB pokazują binarnie, którego numeru dotyczy programowanie. Diody 1 i 2 pokazują przydział kolejnych numerów do stref: 1 - numer telefonu dla strefy A 2 - numer telefonu dla strefy B Numer telefonu może być związany z jedną lub z dwiema strefami. Diody od 5 do 6 pokazują komunikat wysyłany pod kolejny numer: 5 - komunikat 1 do systemu przywoławczego 6 - komunikat 2 do systemu przywoławczego Uwaga: Jeśli nie przydzieli się do numeru żadnego komunikatu do systemu przywoławczego, centrala wysyła komunikat słowny z syntezera. PRZYKŁAD: [1][2][3][4][5] [#] [9][5] [#] [1] [2] [5] [#] [1] [6] [#] [2] [#] [2] [#]
Powiadamianie - programowanie komunikatów PAGER FS96 - programowanie komunikatu 1 (format POLPAGER) FS97 - programowanie komunikatu 2 (POLPAGER) Komunikat programuje się identycznie, jak przy wysyłaniu komunikatu bezpośrednio do odbiornika POLPAGERA przez telefon Powiadamianie - programowanie parametrów powiadamiania FS100 - programowanie liczby kolejek i powtórzeń w kolejce (DEC) Funkcja programuje dwa parametry komunikatora telefonicznego, określające sposób działania powiadamiania. Tymi parametrami są: o ilość kolejek telefonowania (przekazania komunikatu), od 1 do 7 (ustalenie większej liczby daje większą pewność powiadamiania). o ilość ponawianych prób dodzwonienia się, w ramach jednej kolejki (od 1 do 9, w przypadku wpisania 0 - do skutku). Parametr ten wprowadzono, by możliwe było uniknięcie sytuacji zablokowania linii telefonicznej przez ciągłe wybieranie numeru, pod który nie można się dodzwonić (gdy nikt nie odbiera telefonu, lub też centrala dostaje cały czas sygnał zajętości, itp.). Programowanie polega na wpisaniu dwóch cyfr (diody 1-4 pokazują pierwszy parametr -ilość prób, diody 5-8 - drugi - ilość kolejek). Po zaprogramowaniu tych parametrów należy przycisnąć klawisz [#] (wyjście z funkcji). FS101 - programowanie ilości dzwonków przed odpowiedzią (DEC) Funkcja określa, po ilu dzwonkach CA-6 odbiera telefon w celu przekazania informacji o stanie systemu alarmowego lub nawiązania łączności z komputerem. Programowanie polega na wpisaniu liczby od 01 do 15 i zaakceptowaniu jej klawiszem [#]. W zależności od ustawienia opcji funkcji odpowiadania (funkcja FS5, drugi zestaw opcji), centrala odbiera telefon natychmiast po wykryciu zaprogramowanej ilości dzwonków, lub też po pierwszym dzwonku wykrytym po przerwie trwającej krócej niż ok. 5 minut od wykrycia zaprogramowanej ilości dzwonków ("podwójne wywołanie"). Uwagi: o Po odebraniu telefonu w trybie "wywołania pojedynczego", centrala nie odbiera żadnych telefonów przez około 5 minut, umożliwiając odebranie telefonu urządzeniom dołączonym za centralą (automatyczna sekretarka, fax/modem). o Gdy zablokowana jest możliwość nawiązania łączności z centralą przez komputer, a włączone jest odpowiadanie na telefon, centrala odpowiada tylko wtedy, gdy obie zdefiniowane strefy czuwają. Funkcje programujące TIMERY Centrala CA-6 wyposażona jest w cztery TIMERY, które na bieżąco porównują czas wskazywany przez zegar centrali, z czasami zaprogramowanymi w TIMERACH. W przypadku zgodności czasów, wykonują przypisane im funkcje. FS102 - programowanie TIMERA 1 (DEC) Funkcja określa godzinę i minutę załączenia i wyłączenia TIMERA 1. Programowanie polega na wpisaniu czterech liczb dwucyfrowych, przy czym pierwsze dwie oznaczają czas załączenia (godzina, minuta), a pozostałe dwie czas wyłączenia (godzina, minuta). Programując jeden z czasów na wartość 99:99 uzyskuje się możliwość tylko włączenia lub tylko wyłączania TIMERA. PRZYKŁAD: zaprogramowania TIMERA 1 - załączenie 16:30, wyłączenie 06:30 [ 1][2][3][4][5] [#] - wejście w tryb serwisowy [1][0][2] [#] - wywołanie funkcji [1][6] [#] - zaprogramowanie godziny załączenia (w trakcie miga dioda B) [3][0] [#] - zaprogramowanie minut załączenia (w trakcie miga dioda A) [0][6] [#] - zaprogramowanie godziny wyłączenia (w trakcie migają diody A i B) [3][0] [#] - zaprogramowanie minut wyłączenia i wyjście z funkcji (w trakcie miga dioda B). FS103 - programowanie TIMERA 2 (DEC) FS104 - programowanie TIMERA 3 (DEC) FS105 - programowanie TIMERA 4 (DEC) FS106 - programowanie funkcji TIMERÓW (DEC) Funkcja określa jak wykorzystane są timery. Mogą one sterować wyjściami lub strefami. Programowanie polega na wpisaniu czterech znaków od 0 do 9 (dwa razy po dwa znaki), z czego pierwszy znak określa funkcję TIMERA 1, drugi TIMERA 2, trzeci TIMERA 3, a czwarty TIMERA 4. Uwaga: Wskazane w tej funkcji wyjścia są sterowane przez TIMER bez względu na typ -w odróżnieniu od centrali CA-10 gdzie timery sterują tylko wyjściami typu TIMER.
Uwaga: Nie należy programować wartości 6 oraz A do F. Funkcję kontroli strefy (7) można zaprogramować tylko dla TIMERA 1 (kontrola strefy A) i TIMERA 2 (kontrola strefy B). Kontrola obchodów wartowników wymaga zaprogramowania: o hasła wartownika w kontrolowanej strefie (hasło z uprawnieniem 5 - ma ono też funkcję "załączenia przełącznika monostabilnego"). o timera kontroli strefy - godzina i minuta "załączenia" zaprogramowana dla tego timera określa maksymalny czas, jaki może upłynąć od ostatniego wprowadzenia kodu wartownika - jeśli zostanie on przekroczony zapisane zostanie do pamięci zdarzenie "brak obchodu wartownika", wysłana zostanie informacja do stacji monitorującej i załączone wyjście typu "sygnalizacja braku obchodu wartownika". Wpisanie hasła przez wartownika jest odnotowywane w pamięci zdarzeń jako "Wejście/wyjście". Funkcje specjalne FS107 - przywrócenie ustawień producenta Wywołanie tej funkcji spowoduje przywrócenie ustawień (patrz: rozdział: "USTAWIENIA FABRYCZNE", INSTRUKCJA INSTALATORA) oraz automatyczne odczytanie aktualnego adresu manipulatora. Hasło serwisowe zostaje ustalone na 12345. Funkcja nie zmienia haseł użytkowników. FS108 - kasowanie pamięci zdarzeń Wywołanie tej funkcji spowoduje skasowanie pamięci zdarzeń. FS109 - przywrócenie identyfikatorów producenta Wywołanie tej funkcji spowoduje przywrócenie identyfikatorów centrali i komputera (patrz: FS2, FS3) wymaganych dla połączenia się z komputerem. Ustawienia te wykorzystywane są przy testowaniu centrali. FS110 - przywrócenie haseł domyślnych Wywołanie tej funkcji spowoduje skasowanie wszystkich haseł użytkowników i przywrócenie hasła fabrycznego głównego użytkownika (MASTER) = [1][2][3][4] i hasła serwisowego = [1][2][3][4][5]. FS111 - adresy manipulatorów (BIT) Manipulator centrali CA-6 posiada adres, ustawiany zworkami. Centrala odczytuje ten adres razem z pozostałymi danymi manipulatora (stan wejść, przyciśnięte klawisze, stan styku sabotażowego) i porównuje z adresem zaprogramowanym w nieulotnej pamięci. Wykrycie różnicy powoduje alarm sabotażowy. Manipulator z błędnym adresem nie jest przez centralę obsługiwany. Adres nie jest kontrolowany, gdy centrala znajduje się w trybie serwisowym. Adres manipulatorów ustawiany jest automatycznie przy przywracaniu ustawień fabrycznych (centrala odczytuje ustawienie zworek i zapamiętuje je). Funkcja FS111 umożliwia sprawdzenie i ręczne zaprogramowanie adresu manipulatorów (przy pomocy zworek). Programowanie funkcją FS111 polega na zapalaniu diod od 1 do 4, odpowiadających założonym zworkom. Ustawienia akceptuje się klawiszem [#]. Klawisz [*] umożliwia wyjście z funkcji. Uwagi: o Centrala nie obsługuje manipulatora, w którym założone są wszystkie zworki lub też zworek nie ma wcale. o Przy programowaniu adresu manipulatora należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ zaprogramowanie błędnego adresu powoduje alarm sabotażowy w momencie wyjścia z trybu serwisowego i utratę możliwości sterowania centrali z manipulatora. Konieczne staje się wtedy wejście w tryb serwisowy "z kołków" i odczytanie nowego adresu (patrz: INSTRUKCJA INSTALATORA). o Nowy adres (podobnie jak większość programowanych parametrów centrali), zaczyna obowiązywać po wyjściu z trybu serwisowego lub gdy centrala programowana jest z komputera - po przesłaniu danych. Automatyczne odczytanie adresu manipulatora bez zmiany pozostałych parametrów centrali umożliwia funkcja FS124. FS112 - start programowania z komputera w trybie lokalnym Funkcja startuje tryb programowania centrali poprzez łącze RS-232 TTL lub poprzez modem. Funkcję wywołuje się na życzenie komputera. Przed jej użyciem należy połączyć centralę z komputerem (patrz instrukcja instalatora). W komputerze należy uruchomić firmowy program DLOAD10. Po wywołaniu funkcji centrala najpierw próbuje połączyć się poprzez łącze RS, a jeśli się to nie uda poprzez łącze telefoniczne. Start programowania przez RS-232 Funkcja uruchamia tryb programowania centrali poprzez łącze RS-232. Przed wywołaniem funkcji należy: o połączyć centralę z komputerem za pomocą odpowiedniego kabla (patrz: INSTRUKCJA INSTALATORA, rozdział: OPIS PŁYTY GŁÓWNEJ CENTRALI ALARMOWEJ, punkt: gniazdo RJ); o uruchomić program DLOAD10 w komputerze i wybrać numer portu komunikacyjnego (COM); o z menu "Komunikacja" wybrać pozycję "RS-232", a następnie "Połącz lokalnie z..." (wybór centrali CA-6) o wywołać tryb serwisowy w centrali i uruchomić funkcję FS112. Jeśli w ciągu 10 sekund centrala nie uzyska sygnału gotowości komputera (niepoprawny kabel łączący z komputerem lub numer portu) funkcja automatycznie wyłączy się. Programowanie z użyciem modemu Przed wywołaniem funkcji należy: o podłączyć modem do centrali; o uruchomić program DLOAD10 w komputerze i wybrać numer portu komunikacyjnego (COM); o W menu Plik pozycja ^"Otwórz..." lub ^"Nowy" należy wybrać typ centrali -""CA-6", w menu Komunikacja tryb ^"Modern", a w oknie "Inicjowanie modemu" rodzaj połączenia ^"Lokalnie" - komputer poprosi o wywołanie funkcji FS112. Możliwe jest również programowanie centrali bez wywołania w manipulatorze funkcji FS112 (patrz: Instrukcja instalatora). Wywołanie funkcji FS112 (tak jak i pozostałych serwisowych funkcji) centrala zasygnalizuje zaświeceniem diody [AWARIA]. Centrala próbuje nawiązać łączność z komputerem. Jeśli w ciągu około 20 sekund nie uda się tego zrobić, centrala wyjdzie z funkcji sygnalizując błąd (dwa długie dźwięki). Gdy łączność zostanie nawiązana (cztery krótkie i jeden długi ton), centrala wychodzi z funkcji do trybu serwisowego. Stan łączności utrzymywany jest do chwili odebrania z komputera odpowiedniego polecenia. Dodatkowa informacja znajduje się również w instrukcji instalatora. FS117 - dopuszczalny czas braku napięcia na linii telefonicznej (DEC) Funkcja określa ile minut może upłynąć od momentu zaniku napięcia na linii telefonicznej do momentu zgłoszenia przez centralę awarii. Za zanik napięcia na linii centrala uważa też podniesienie słuchawki telefonu podłączonego do tej samej linii telefonicznej. Programowanie polega na wpisaniu liczby dwucyfrowej od 00 do 99 minut. Jeśli zaprogramuje się 00 to awaria nigdy się nie pojawi. PRZYKŁAD: zaprogramowanie dwudziestominutowego opóźnienia [1][2][3][4][5] [#] - wejście w tryb serwisowy [1][1][7] [#] - wywołanie funkcji [2][0] [#] - zaprogramowanie opóźnienia. FS118 - parametry sygnałów centrali pagera (HEX) Funkcja określa parametry sygnałów, jakimi zgłasza się automatyczna centrala pagera. Ponieważ każdy system stosuje inne tony zgłoszenia, konieczne jest podanie parametrów sygnału systemu, do którego centrala przekazuje komunikaty. Jeśli parametry tych sygnałów ulegną zmianie, wystarczy podanie nowych danych. Programowanie polega na wpisaniu sześciu kodów dwuznakowych, odpowiednich dla danego systemu przywoławczego. Dla poszczególnych systemów należy programować: o POLPAGER - [118]# [3B]#[42]#[0B]#[0F]#[01]#[7D]# o TELEPAGE - [118]# [2B]#[2E]#[0E]#[14]#[30]#[3A]# o EASYCALL - [118]# [37]#[3D]#[07]#[0B]#[B6]#[C8]# o METROBEEP - [118]# [16]#[1A]#[13]#[17]#[0B]#[0F]# FS123 - czasy naliczania liczników (DEC) Funkcja umożliwia zaprogramowanie przedziałów czasowych związanych z licznikami 1, 2 i 3 wejść liczących. Alarm zostanie wygenerowany tylko wówczas, gdy w przedziale czasu określonym daną funkcją nastąpi liczba naruszeń wejść licznikowych zaprogramowana w FS7. Czas naliczania liczników może zostać zaprogramowany w przedziale od 1 do 255 sekund (domyślnie ustawiony jest na 30 sekund). Jeśli w określonym w funkcji czasie nie nastąpi zaprogramowana liczba naruszeń, to po jego upływie liczniki wejść liczących ulegną skasowaniu. Po uruchomieniu funkcji należy wprowadzić jedną, dwie lub trzy cyfry dla pierwszego licznika. Po zatwierdzeniu klawiszem [#] centrala przechodzi do programowania czasu naliczania kolejnego licznika. W trakcie programowania diody AB, AB wskazują binarnie licznik, którego parametr dotyczy. Na diodach od 1 do 8 centrala wyświetla poprzednio zaprogramowane ustawienie parametru w postaci binarnej (wprowadzane zmiany nie są wyświetlane na bieżąco, lecz dopiero po ponownym wejściu w funkcję). Przerwanie programowania umożliwia klawisz [*]. PRZYKŁAD: zmiana czasu naliczania liczników: pierwszego na 60 sekund, drugiego na 150 sekund, trzeciego na 255 sekund [ 1][2][3][4][5] [#] - wejście w tryb serwisowy [1][2][3] [#] - wywołanie funkcji [6][0] - wprowadzenie czasu naliczania licznika 1 (w trakcie programowania miga dioda B) [#] - zatwierdzenie czasu naliczania licznika 1 i przejście do programowania licznika 2 [1][5][0] - wprowadzenie czasu naliczania licznika 2 (w trakcie programowania miga dioda A) [#] - zatwierdzenie czasu naliczania licznika 2 i przejście do programowania licznika 3 [2][5][5] - wprowadzenie czasu naliczania licznika 3 (w trakcie programowania migają diody A i B) [#] - zatwierdzenie czasu naliczania licznika 3 i wyjście z funkcji. FS124 - automatyczne odczytanie adresów manipulatorów Funkcja umożliwia automatyczne odczytanie adresu manipulatora bez zmiany pozostałych parametrów. FS125 - programowanie funkcji wejścia CTL (HEX) Wejście sterujące CTL centrali CA-6 może wykonywać jedną z poniższych funkcji: 0 - niewykorzystane, 1 - załączenie czuwania, 2 - wyłączenie czuwania, 3 - alarm pożarowy, 4 - alarm napadowy, 5 - alarm pomocniczy, 6 - załączenie / wyłączenie czuwania, 7 - kasowanie alarmu bez wyłączenia czuwania. Programuje się dwie cyfry. Pierwsza określa funkcję wejścia (od 1 do 7), druga określa, w jakich strefach zostanie załączone, wyłączone czuwanie lub skasowany alarm: 0 - programuje się dla funkcji: alarm pożarowy, napadowy, pomocniczy, 1 - funkcja załączenia/wyłączenia lub kasowania alarmu dotyczy strefy A, 2 - funkcja załączenia/wyłączenia lub kasowania alarmu dotyczy strefy B, 3 - funkcja załączenia/wyłączenia lub kasowania alarmu dotyczy obu stref. Uwaga: Nie należy programować wartości innych, niż dopuszczalne. Wejście reaguje na chwilowe zwarcie do masy (ok. 0,5 sek.). Jeśli na przykład zaprogramowano funkcję 6 (zał./wył. czuwania), zwarcie do masy załączy czuwanie, wyłączenie czuwania nastąpi po rozwarciu i ponownym zwarciu. Naruszenie wejścia generuje następujące kody zdarzeń: o dla funkcji wejścia 3, 4 lub 5 generowane są kody alarmów z klawiatury programowane funkcją FS82, o dla pozostałych funkcji generowane są kody załączenia lub wyłączenia czuwania (alarmu) przez wejście z rozszerzeniem "D" (programowane funkcjami FS69 i FS70). FS126 - programowanie kodów monitoringu kontroli stref (HEX) Programuje się cztery kody zdarzeń, w kolejności: o wejście/wyjście strefa A (wprowadzenie kodu kontroli strefy A) - miga dolna dioda B, o wejście/wyjście strefa B (wprowadzenie kodu kontroli strefy B) - miga dolna dioda A, o brak kodu kontroli strefy A - migają dolne diody A i B, o brak kodu kontroli strefy B - miga górna dioda B. Programowanie kodów kontroli stref przez wartownika przebiega tak, jak w przypadku funkcji FS69 i FS70. Kody "wejście/wyjście" mogą być automatycznie rozszerzone o numer użytkownika, gdy będą jednocyfrowe i załączona będzie odpowiednia opcja (patrz: FS47). FS127 - wejścia blokowane przy braku wyjścia ze strefy A (BIT) FS128 - wejścia blokowane przy braku wyjścia ze strefy B (BIT) Funkcje 127 i 128 (EXIT-BYPASS) pozwalają zaprogramować dla każdej strefy wejścia, które zostaną automatycznie zablokowane, jeśli po załączeniu czuwania, w czasie na wyjście, nie nastąpi naruszenie wejścia typu "WEJŚClE/WYJŚCIE" (użytkownik po załączeniu czuwania nie wyszedł z obiektu i nie naruszył czujki na wejściu typu WEJŚCIE/WYJŚCIE). Programowanie przebiega identycznie jak w funkcjach FS16 i FS17. FS131 - programowanie opcji dodatkowych (BIT) PIERWSZY ZESTAW OPCJI (miga dolna dioda B) Opcja 1 dotyczy blokady tzw. wejścia w tryb serwisowy "z kołków". Po wybraniu tej opcji wejście w tryb serwisowy jest możliwe tylko przy pomocy hasła serwisowego. Procedura wejścia w tryb serwisowy w przypadku utraty hasła serwisowego przy zablokowanej możliwości uruchomienia trybu serwisowego "z kołków" została opisana w instrukcji instalatora, rozdział: URUCHOMIENIE TRYBU SERWISOWEGO "Z KOŁKÓW. Przeprowadzenie procedury wiąże się z utratą wszystkich ustawień. Opcja 2 dotyczy blokady programowania ustawień centrali w trybie lokalnym (modem), nie wymagającym obsługi centrali z manipulatora - wywoływania funkcji FS112. Opcja 3 dotyczy dialera centrali alarmowej i ustala współczynnik impulsowania podczas impulsowego wybierania numeru telefonu. Wybranie opcji ustala jego wartość na 1:1,5, natomiast gdy opcja nie jest wybrana współczynnik wynosi 1:2. Uwaga: W Polsce norma telekomunikacyjna wymaga ustawienia współczynnika impulsowania na 1:2. Opcja 4 dotyczy współpracy centrali z modułem MST-1 umożliwiającym obsługę centrali poprzez telefon generujący sygnały DTMF. Aby współpraca była możliwa, konieczne jest załączenie opcji 3 pierwszego zestawu w FS5 ("odpowiadanie na telefon"). DRUGI ZESTAW OPCJI (miga dolna dioda A) Nr LED Opcja 1 ŚWIECI nie załączaj czuwania przy awarii akumulatora. NIE ŚWIECI zezwalaj na załączenie czuwania, gdy awaria akumulatora 2 ŚWIECI kasuj automatyczną blokadę wejść o północy (00:00) NIE ŚWIECI nie kasuj blokady wejść AUTORESET 1/3 Opcja 1 blokuje możliwość załączenia czuwania, jeżeli centrala wykryła awarię akumulatora. Opcja 2. Jej wybranie powoduje, że liczniki wejść blokujących się po 1 lub 3 alarmach zostają wyzerowane o godzinie 00:00. FS132 - programowanie korekty zegara (DEC) Pomiar czasu przez zegar wewnętrzny centrali może odbiegać od wartości rzeczywistej, dlatego umożliwiono wprowadzenie dobowej korekty wskazania czasu. Funkcja pozwala na skorygowanie pomiaru czasu o ą19 sekund w ciągu doby. Aby zaprogramować korektę należy wprowadzić funkcją FS132 wartość dobowego przesunięcia czasu zegara wewnętrznego. Programowanie polega na wpisaniu dwóch cyfr stosownie do wielkości oczekiwanej korekty (patrz tabela niżej). Korekta zegara [s] -19 -18 -17 -2 -1 0 1 2 17 18 19 Programowanie LED 99 98 97 82 81 00 01 02 17 18 19 PRZYKŁAD: zaprogramować korektę czasu o -12 sekund. [ 1][2][3][4][5] [#] - wejście w tryb serwisowy HPP] [#] - wywołanie funkcji [9][2] [#] - wprowadzenie wartości korekty (minus 12 sekund). FS133 - przeglądanie (bez możliwości zmiany) aktualnego zegara w centrali. Po wywołaniu funkcji diody LED od 1 do 8 pokażą aktualne wskazanie godziny (dwie cyfry w kodzie dwójkowym) - diody 1-4 wskazują cyfrę pierwszą, diody 5-8 cyfrę drugą. PRZYKŁAD: 000Ž00Ž@ godzina trzynasta 1 2 3 4 5 6 7 8 Aby sprawdzić pozostałe wskazania zegara i kalendarza należy nacisnąć na klawiaturze odpowiednie klawisze z cyframi - zgodnie z podaną zależnością: 1. godziny, 2. minuty, 3. sekundy, 4. dzień, 5. miesiąc, 6. rok (dwie ostatnie cyfry). Klawisz [#] lub [*] kończy działanie funkcji. Przywrócenie ustawień producenta, restart haseł Istnieją trzy sposoby przywrócenia ustawień fabrycznych: 1. Przywrócenie ustawień po wejściu w tryb serwisowy przy pomocy hasła serwisowego. Po wejściu w tryb serwisowy należy wywołać funkcję FS107 (przywrócenie wszystkich parametrów fabrycznych z wyjątkiem haseł użytkowników) oraz FS110 (przywrócenie hasła głównego użytkownika. Pozostałe hasła użytkowników są kasowane). Można również wykonać funkcję FS108 (dla skasowania zawartości pamięci zdarzeń). 2. Przywrócenie ustawień po wejściu w tryb serwisowy "z kołków" (w przypadku utraty hasła serwisowego). Po wejściu w tryb serwisowy "z kołków" (patrz: INSTRUKCJA INSTALATORA) konieczne jest wywołanie funkcji FS107 i FS110. Można również wykonać funkcję FS108. Samo wejście w tryb serwisowy "z kołków" nie przywraca żadnych ustawień. 3. Przywrócenie ustawień przy zablokowanym trybie serwisowym "z kołków" (FS131) i braku możliwości wejścia w tryb przy pomocy hasła serwisowego. Opis procedury znajduje się w instrukcji instalatora, w rozdziale: URUCHOMIENIE TRYBU SERWISOWEGO "Z KOŁKÓW". Po jej przeprowadzeniu centrala automatycznie wraca do ustawień fabrycznych i uruchamia tryb serwisowy. Aby wykonać restart haseł użytkowników należy wywołać FS110. Historia zmian instrukcji Dodatek - lista zdarzeń centrali CA-6 Tabela zawiera nazwy zdarzeń oraz informacje o możliwości rozszerzenia kodu zdarzenia. W osobnej kolumnie zamieszczono kody w formacie Contact ID (CID) oraz informacje dotyczące formatu 0E (Contact ID wybrane kody - patrz opis funkcji FS45 i FS46).
|